💔ܥ‌ܠ‌ࡅ࣪ߺ❟ܝܝ݅ܝߺࡅߺ߳ܣ ܟߺܝ‌ܦ߭ ܥ‌ܠ💔

امروز هجدهم بهمن است. يك ماه بيش از امروز ، هزاران نفر، بى آنكه بدانند، براى آخرين بار از خواب بيدار شدند، براى آخرين بار صبحانه خوردند، براى آخرين بار مادر خود را بوسيدند، براى آخرين بار با عزيزان خود حرف زدند، براى آخرين بار كار كردند، براى آخرين بار آهنگ كوش دادند، براى آخرين بار رويا بافتند، براى آخرين بار لباسى را پوشيدند، براى آخرين بار به پدر خود نگاه كردند، براى آخرين بار خنديدند، براى آخرين بار بند كفش هاى خود را بستند، براى آخرين بار گفتند: «نكران نباشيد، مواظبم.»

تایم🖤

آخرشم می‌فهمم همه‌ی اینا الکی بوده و دارم با دیوارِ سفیدِ اتاقم توو تیمارستان حرف میزنم.

مگه قرار نبود بااین اهنگ مازندرانی تو عروسی بچه هامون برقصیم چی شد پس🖤👩‍🦯

من در دلِ فاجعه مانده‌ام و گلوله‌ای به تنم نخورده، اما زخمِ تماشایِ این ویرانی حیاتم را روزی صدبار مصادره می‌کند؛ با یادِ آنان که از من زیباتر، باهوش‌تر و با جرعت‌تر بودند، چه کنم؟!

دیگه نه پوست لبی موند برای کندن، نه مویی موند برای ریختن، نه سلامت روانی برای داشتن.

تایم🖤

‏برای ادامه زندگی نیاز به آلزایمر دارم.

نخی که به زندگی وصلم میکرد، الان دور گردنمه.

ادامه داشتن زندگی، وقتی خودت تموم شدی، بدترین چیز دنیاست.

الان درست تربیت شده ها در رنج اند.

‏روی محتوای آزاردهنده کلیک می‌کنم و آزار می‌بینم. تمام روز

تو عشق نیستی تو خونه ای

داماد ترامپ حالا چرا انقدر قدش بلنده؟ از قصد اینو آوردن که نگاه از بالا به پایین داشته باشه به عراقچی. ما این بی‌حرمتی رو نمی‌پذیریم لطفا حمله کنید.

از نشونه‌های احساسِ امنیت در حضور یک‌نفر، پرحرف شدنه.

ما زنده‌ایم، برایِ یک انتقام باشکوه.

نمیشناسمت ولی مشکیه رنگ تیشرت تنم تو تنهاییم برات اشک میریزم :)