💔ܥ‌ܠ‌ࡅ࣪ߺ❟ܝܝ݅ܝߺࡅߺ߳ܣ ܟߺܝ‌ܦ߭ ܥ‌ܠ💔

نگو بلد نیست، آدما برای کسی که دوستش دارن اگه بلد نباشن میرن یاد می‌گیرن، بحث خواستنه.

تایم🖤

آدمی عجیب است، آگاهانه برای خود وابستگی به‌وجود می‌آورد و سپس از آنها رنج می‌کشد.

اگه وقتی ازت ناراحتم ساکت میشم، از خودم میترسم نه تو.

دروغ چرا؟ دلم برات تنگ شده ولی نه اینی که شدی، اونی که بودی!

من اینجوری‌ام که تا یک‌جایی صبر می‌کنم، صبر می‌کنم، صبر می‌کنم، یهو همه چیز و بوسیده که هیچ نبوسیده می‌ذارم کنار.

تایم🖤🥀

بالاخره فهمیدم، وقتی کسی دیگر تو را نمی‌خواهد همان کارهایی را که دوست نداری تکرار می‌کند و آن‌قدر به تو آسیب می‌زند تا ترکش کنی …

یسری چیزها مهم‌تر از عشقه، مهمه که چطوری باهات حرف میزنه وقتی عصبیه، مهمه چطوری برخورد میکنه وقتی تو اشتباه کردی، مهمه چطوری مرهم برات میشه وقتی حالت بده مهمه، مهمه چطوری مسائل رو حل میکنه وقتی اختلاف نظر دارین، مهمه چطوری بهت واکنش میده وقتی به خودت رسیدی، مهمه چطوری بهت توجه میکنه وقتی سرش شلوغه، همه این چطوری‌ها مهمه و جمله دوست دارم به تنهایی کافی نیست‌.

تایم🖤

من از خود مُرده‌ام و به تو زنده‌ام.

زنان ذاتا شادند، آنها را دو چیز غمگین میکند؛ مردی که دوستش دارند و وطن…

آن شب و شب‌های بعدیِ بسیاری نخوابیدم. و فهمیدم اندوهی که آدم را نمی‌کشد، به شکل‌های دیگری در می‌آید که از مرگ بدتر است.

‏می‌فهمی مثل بقیه نبودم، روزی که برام مثل بقیه‌ای.

من کینه ای نیستم، ولی نمیتونم آدمایی که عمیقاً ناراحتم کردنو ببخشم.

گور بابای فرصت دوباره، آدما هیچوقت تغییر نمیکنن.

از حماقت و اعتماد خودمه که ناراحتم وگرنه به تو نمیرسه منو ناراحت کنی.

‏دیگه کسیو پین نمیکنم اونی که بخواد چتش بالا میمونه.

نه دشمن شدیم، نه دوست موندیم. فقط یهو هیچکسِ هم شدیم.