𝙈𝙊𝙕𝙕𝘼𝙁𝙄𝘼𝙏𝙊

او باد بود؛ رها، نترس و گذرا. کسی را نداشت و کسی را نمی‌خواست.

جایی توی کتابِ جنایت و مکافات می‌گفت: «افکارش بی‌هدف می‌چرخید. هرچه بود، آن وقت نمی‌تونست به چیزی فکر کند. دلش می‌خواست همه‌چیز را از یاد ببرد، در منگی و مدهوشی فرو برود، بعد بیدار شود و همه‌چیز را از سر بگیرد.»