خطِ دل
Ir al canal en Telegram
از دل نوشتم؛ شاید کسی خودش را میان واژه ها پیدا کند...🌱 میشنومتون🙂🫴🏻 http://t.me/HidenChat_Bot?start=6736365013
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
285
Suscriptores
-224 horas
-27 días
+2830 días
Archivo de publicaciones
285
ما برای قبول اینکه باید با بعضی آدمها، موقعیتها و شرایط خداحافظی کنیم، به زمان احتیاج داریم. زمان باید بگذرد. ذهن باید هزاران داستان متقاعد کننده بسازد تا آرام آرام به لحظهی خداحافظی نزدیک شویم.
«تکههایی از یک کل منسجم» -پونه مقیمی
285
برف شاخهها را خم کرده بود و در بارش بعد حتما میشکستشان. آدمها هم مثل درختها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانههای آدم وجود داشت و سنگینیاش تا بهار دیگر حس میشد. بدیاش این بود که آدمها فقط یکبار میمردند و همین یک بار، چه فاجعه دردناکی بود.
سمفونی مردگان عباس معروفی
285
و شب، کاش با تو مهربان باشد؛
با تویی که در تنهایی، اشک میریزی و آرام به خودت میگویی:
«طاقت بیاور، عزیزِ من.»
285
زمان گذشت، اما بعضی نبودنها هنوز پررنگتر از هر حضوریاند…
شاید چون بعضی حسها در منطق نمیگنجند.
285
دیگر عشق نمیخواهم؛
نه چون زیبا نیست،
بلکه چون دیگر نمیتوانم بخواهم…
سهمِ خواستنِ من تمام شده است.
مگر آدم چند بار میتواند چیزی را با تمامِ قلبش بخواهد؟
285
وقتی در عمیقترین نقطه سیاهی به سر میبری و حس میکنی هیچ چیزی برای تکیه کردن نداری به هیچ تکیه کن. همان خلأ مبهمی که در اعماق قلبت داری و از تمام دلگرمیهای گذرا استوارتر است.
