Fairytale.

نمی‌دونم کی بر می‌گردم به گوشه سیف خودم اما خیلی دلتنگم، خیلی زیاد

بعد از روز‌ها‌‌. این مدت سخت‌تر از همیشه بوده، نبود نت باعث شد خودمو‌ تو فیلم و سریال خفه کنم تا فقط فکر نکنم. دیگه به خودم اجازه نمیدم‌ راجب آینده فکر کنم، شاید چون هیچ حال و آینده‌ای نمونده. برای کسایی ناراحتم که حتی یه بارم ندیدمشون‌ اما غصه‌شون باعث شده نتونم بدون عذاب زندگی کنم. البته که فقط گذروندن روزهاست، نه زندگی.

کپریکورن ، هرکسی که تورو نداره یه بازنده‌ی واقعیه.

Love when I'm the icon and you're just a jealous loser who tries to copy me.

suffering.

واقعا در عذابم.

در عین حال تو بی‌حسی ای شناورم که حتی همین بی‌حسی هم باعث رنجه.

کاش می‌تونستم افکارم رو کنترل کنم.

دورویی محض‌.

واقعا از آدما متنفرم، آدمای کودن و کوته‌بین، با دغدغه‌های مضخرف. وحشتناکن‌. کاش میشد تو صورت همشون بزنم. Weird.

واقعا کاش قو بودم تنهای تنها تو یه برکه‌ی دور افتاده. سر و کله زدن با آدما واقعا مضخرفه، نمی‌تونم.

Im the cutest person in the world but why ppl always get on my nerve? Don't Try me , بچ.

I think it's not about me, it's about my rules. And I don't excuse for them, whatever.

این روزا سردرگمم، کلافه‌ام، از زندگی سیرم. با وجود اینکه می‌دونم منِ واقعی چقدر با تموم وجودش می‌خواد زندگی کنه و تجربه داشته باشه. اما این برهه از زندگی برام خیلی نامهربونه. خسته‌ام و دلم می‌خواد که همه چی درست شه، اما همه‌ی اینا فقط یه خیاله. هیچی دیگه ارزشش رو نداره، نه زندگی، نه آینده. مرز امید و دلسردی همینقدر کوچیکه و قلبم انگار دیگه چیزی رو حس نمی‌کنه. بی‌حسی مطلقی که بیشتر از همه گریبانم رو گرفته، داره منو‌ میبلعه‌ و این شاید پایان راه نباشه، اما پایان روزهای‌ جوانیمه.

I feel bad.

از اینکه خودمم نمی‌دونم چی می‌خوام عصبانیم، از اینکه انتظار الکی دارم متنفرم.