The Eternal Stone 𐰋𐰭𐰏𐰈⁚𐱃𐱁

I consulted with fellow admin of @abouthumandna about this post long before I posted it

Bro, I literally have drafts of this post and reconstruction used. Tf are you yaping about?

әскери-оқу жаттығу барысында қаза тапқан сарбаздардың отбасы мен жақындарына қайғыра көңіл айтамыз.

I created a Telegram bot based on the Irıq Bitig, the ninth-century Old Turkic Book of Omens. Cast three dice and receive a randomly selected omen! Try it out here: @irq_bitig_bot

📖 The Old Turkic Dictionary A bot for searching words from the Old Turkic Dictionary (DTS): almost 18,000 entries with glosses, examples from ancient texts and source references. What it can do: • Search Old Turkic words without special characters: tengri finds täŋri, ajguchi finds ajγučï • Search by Russian meaning: just type «вода» (water) or «лошадь» (horse) • Show senses, examples and homonyms, with one-tap links to related entries The entries were extracted from a PDF automatically, so some errors are possible. If you spot one, let me know and I'll fix it. 👉 @old_turk_dict_bot

Guys I will post soon I promise🥲

📊 Khazar Turks Y-dna Chart

• Sample size: 25 • Most common Haplogroup: N1a1, 44%

📚The samples were gathered from different studies.

🗂 main quality file: https://t.me/IranicDNA_P/28?single

🧬 T.me/Iranic_dna 🔗 https://iranicdna.com 🌐 https://x.com/Iranicdna

An Old Turkic Board Game Köçürme is an Old Turkic board game belonging to the mancala family. Mancala games are two-player, turn-based strategy games typically played with small stones, beans, seeds, or similar pieces, which are distributed among rows of holes or pits arranged in the ground, on a board, or on another playing surface. It is attested in Maḥmūd al-Kāshgharī’s Dīwān Lughāt al-Turk. Al-Kāshgharī defines the game as follows:

Köçürme (كُجُرمَا), Köçürme oyun (كُجُرمَا اُيُن): A game also known as ondört (“fourteen”). Four lines are drawn on the ground in the shape of a fortress, within which ten “gates” are made. The game is played on these gates using hazelnuts or other similar objects.

Variants of this game continue to be played today in Kazakhstan as Toğız Qumalaq, in Kyrgyzstan as Toğuz Qorğool, and in Turkey as Mangala.

Kâşgarlı Mahmud. 1939. Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi. Çev. Besim Atalay.

The J2a2-PH358 subclade has been identified among representatives of the Jalayir and Teleu Kazakh tribes, and its origin may be associated with the bearers of the Bulan-Koby culture in the Altai region. This genetic lineage later became widespread during the era of the Turkic Khaganate and is now found among nearly all Turkic peoples. In addition, this subclade has also been detected among the Oirats, Chinese, Tajiks, and other populations. Researchers also associate the widespread practice of horse burials with the Bulan-Koby culture. This funerary tradition later became a characteristic cultural feature of the majority of Turkic peoples. Furthermore, according to the as-yet unpublished research of Daniel Tabin, representatives of the Common Turkic Shaz linguistic branch share a common autosomal ancestral component. These findings support the hypothesis that the Bulan-Koby culture may have played a significant role in the formation of the early Turkic peoples. Credit: QazaqDNA

Қазақтың қаңлы руымен байланысты Q-L330 > Y12678 субклады Сростки мәдениетіне жататын Щепчиха-1 (ALT120) ескерткішінен табылған палеогенетикалық үлгіден анықталды. Бұл үлгі Щадрин кезеңіне (Х ғасырдың екінші жартысы – XI ғасырдың бірінші жартысы) жатады және қимақтардың жергілікті нұсқасы болып саналады. Бұл дерек қаңлылардың Каңгюй тайпалық бірлестігінен шыққаны туралы көзқарасты жоққа шығарып, керісінше қаңлылардың қимақтардан тараған болуы мүмкін деген болжамды қолдайды. Ancient human genomes from the Altai region reveal population continuity and shifts in the 4th-12th centuries @QazaqDNA

#СөзТөркін: АЙҒАҚ бұл сөз қазақтың кәдімгі күнделікті етістіктерінің бірі — айту етістігінің түбірлесі. оның түбірі негізі айт- емес, ай- еді. көне түркі руна жазбаларында ол 𐰖 [ай] деп жазылатын, мысалы, 716 жылғы Тоныкөк жазбасында мына жолдар бар: 𐰋𐰃𐰠𐰏𐰀: 𐱃𐰆𐰪𐰸𐰸𐰀: 𐰉𐰭𐰀: 𐰖𐰑𐰃: 𐰉𐰆: 𐰾𐰇𐰏: 𐰠𐱅: 𐱅𐰃𐰓𐰃 [білгә тонйұқұқ баңа айды: бұ сүг елт теді] «[қаған] хәкім Тоныкөкке, маған айтты: бұл әскерді ерт деді» бұл етістіктен шыққан 𐰖𐰍𐰆𐰲𐰃 [айғұчы] «кеңесші» сөзі де болған. кейін бұл ay- етістігіне өзгелік етіс -t жалғанып, «айтқызу, сұрау, жауапқа тарту» мәнді етістік шыққан. ол бірінші рет 759 жылғы Мойын-шор ескерткішінде кездеседі: 𐱃𐱃𐰺𐰍: 𐰖𐱃𐰑𐰢 [татарығ айттым] «татарды айтқыздым (жауапқа тарттым)» ал 1073 жылғы Қашқаридың «Диуан лұғат әт-түрк» сөздігінде ol maña söz aydï деген сөйлем أنه قد قال لي الكلام, яғни «ол маған сөз айтты» деп аударылса, ol maña söz ayïttï сөйлемі أنه سأل مني الكلام, яғни «ол менен сөз сұрады» деп аударылған, бірақ оғыздар дәл сол ayt- етістігін «сұрау» емес, «айту» мәнінде, ليس بقياس яки «ережеге қайшы» қолданатынын да Қашқари жазып кеткен. кейін ay- мен ayt- бір мәнде қатар жұмсала бастап, көп тілде ayt- сөзі ay- сөзінің орнын басқан: Түркістан мен Еділ-Жайықтағы қыпшақ, қарлұқ тілдері және осман тілінде ayït-, ayt-, eyt- етістігі «айту» мәнінде қолданылған. ал әуелгі ay- етістігі шеткері тілдер — халаж, солтүстік алтай, сақа (якут) тілдерінде ғана сақталған. ал сақада «ыйыт» етістігі көне мәнін сақтаған — «тергеу, сұрастыру». осы көне түбірдің тілімізде сақталған соңғы тұяғы — «айғақ» сөзі. көне ай- етістігіне, «тайғақ», «ұрысқақ», «ескек», «сергек» сөздеріндегі -ғақ/гек жұрнағы жалғанған. аты айтып тұрғандай, «айғақ» деген — «айтқыш». бұл сөз әу баста «куәгерді» білдірсе, кейін мәні метонимиялық байланыспен куәгердің сөзі, яки «дәлелге» көшкен. осындай қызық дүниелер... этимологиялық талдауларымыз қызық болса, бұл жазбаны бөлісе кетіңіз, қазақтың сөздерінің сан мың жылдық тарихын қазбалай берейік! ❤️ @qazaqbubble