پژواکِ خاطراتِ قدیمی•

Thx⭐️

I was good...i was really good;

برای هرکدومشون میتونم گریه کنم

یک عالمه ادیت از Dead poets society دارم

بعضی چیزها از بین نمیرن فقط آروم‌تر می‌شن و یه جایی تهِ ذهن می‌مونن، جایی که نه می‌شه کامل بهش برگشت و نه می‌شه کامل فراموشش کرد. هر از گاهی یه صدا، یه بو، یا حتی یه لحظه‌ی ساده، همه‌چیز رو دوباره زنده می‌کنه؛ بدون اینکه چیزی گفته بشه و در نهایت اون‌وقت می‌فهمی بعضی خاطره‌ها قرار نیست تموم بشن فقط توی سکوت ادامه پیدا می‌کنن. https://t.me/mydaiirr

“Looking for alaska” i can just tell u watch it don’t ask me why just watch it,everyone should watch it in their whole life. “The only way out of the labyrinth of suffering is to forgive.”

بر فرض توانستیم پیروز شویم،توانستیم ایران را آزاد و رها ببینیم،در روز آزادی تا توانستیم تا بامداد رقصیدیم و شادی کردیم ؛ با احساس خلاء قلبمان چه کنیم؟ با جای‌ خالی آدم هایی که چشم به راه این روز بودند چه کنیم؟ با خانواده هایی که دیگر شادی برایشان معنی ندارد چه کنیم؟ چند جان دیگر باید گرفته شود تا آن روز از راه برسد؟ چند آرزو و رویا باید در گور بخوابد؟ به قول محمود دولت آبادی: ای سرزمین! کدام فرزندها،در کدام نسل، تو را آزاد،آباد و سربلند، با چشمان باور خود خواهند دید؟

سلام. امروز پنج ماه از کشته‌شدن رها بهلولی‌پور در شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴ به دست عوامل سرکوب جمهوری اسلامی می‌گذره. رها کانالی داشت که در اون با تمام فراغت بال و روحیهٔ آزادمنشانه‌ای که باهاش شناخته می‌شد می‌نوشت. بارها و بارها می‌شه پست‌هاش رو خوند و برای فقدان چنین عاشق‌ترینی تأسف خورد. این بات -که با کمک دوستی ساختیم-، یک یادآوری روزانه‌ست که هرروز سر ساعتی مشخص فرسته‌ای تصادفی براتون از کانال‌ رها می‌فرسته. باشد تا کشتار دی‌ماه به طریقی جلو چشم‌ و ذهن‌مون بمونه. @vernte_bot