دورسین

شکر وجودتون، چه صدایی⭐️ شعر از #صائب_تبریزی

پس یه بیت شعر مهمونم کن یه عکس مهمونت کنم🌀💛 https://t.me/XBCHATBot?start=sec-fjfebffgjh

امشب شعر‌خوآنی داشته باشیم؟🌝 البته کنارِ هم‌ااااا... میخوام یه بیت مهمونم کنی. اگر هستی یه❤️بزار.

بودا در حضور گروهی از راهبان از بادیها پرسید: «آیا حقیقت دارد که دیشب وقتی مراقبه می کردی جمله‌ی آه شادی من را دوبار تکرار کرده ای؟» بادهیا پاسخ داد: «بله آموزگار شریف من. این جمله را دوبار بر زبان آوردم» سپس بودا گفت: «آیا ممکن است برای ما توضیح دهی که چرا دیشب این سه کلمه را بر زبان آوردی؟ بادیا پاسخ داد: «معلم عزیز، هنگامی که حکمران بودم کاخ من با هزاران سرباز نگهبانی میشد اما بازهم بسیار می‌ترسیدم! می‌ترسیدم که نکند غارتگران به کاخ وارد شوند و مرا بکشند یا دست‌کم همه اموال گرانبهای مرا به غارت برند. از این رو، روز و شب با ترس زندگی می کردم. اما دیشب دریافتم که اکنون هیچ چیز برای از دست دادن ندارم به دور از هیاهو، در جنگل، زیر درختی نشسته بودم و هیچگاه در زندگی ام تا بدین پایه احساس امنیت نکرده بودم. دیگر کسی نمی خواهد جانم را بگیرد زیرا دیگر هیچ قدرت ثروت و جواهراتی ندارم که بخواهند آن را از من بگیرند. دیگر هیچ چیزی ندارم. با این همه، اکنون من همه چیز دارم؛ چراکه اکنون چنین رهایی و شادی عظیمی را تجربه میکنم. این است دلیل بر زبان آوردن آن کلمات. 🪷

تیکه #کتاب 'نیلوفرومرداب` @dorsiien

خُرَّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم راحتِ جان طلبم و از پِیِ جانان بروم گرچه دانم که به جایی نَبَرد راه غریب من به بویِ سرِ آن زلفِ پریشان بروم دلم از وحشتِ زندانِ سِکَندَر بگرفت رخت بربندم و تا مُلکِ سلیمان بروم چون صبا با تنِ بیمار و دلِ بی‌طاقت به هواداریِ آن سروِ خِرامان بروم در رهِ او چو قلم گر به سرم باید رفت با دلِ زخم‌کَش و دیدهٔ گریان بروم نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی تا درِ میکده شادان و غزل‌خوان بروم به هواداری او ذَرِّه صفت، رقص‌کنان تا لبِ چشمه‌ی خورشیدِ درخشان بروم تازیان را غمِ احوالِ گران‌باران نیست پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم ور چو حافظ ز بیابان نبرم رَه بیرون همرهِ کوکبهٔ آصفِ دوران بروم #حافظ | غزل شمارهٔ ۳۵۹ / @dorsiien

دلم میخواد همه‌ی #کتاب های کودکان رو بخونم🤝🏻

وقتی بچه هستی برای این که پیرو جمع نباشی با این جمله به تو حمله میکنند اگر همه از بالای پل بپرند پایین تو هم باید بپری؟ ولی وقتی بزرگ میشوی ناگهان متفاوت بودن با دیگران جرم به حساب می آید و مردم میگویند: هی.همه دارن از روی پل می پرن پایین، تو چرا نمیپری؟

✍🏻 استیو_تولتز #کتاب جزء از کل

@dorsiien

این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم ؟ یک لحظه پری شکلم یک لحظه پری خوانم در آتش مشتاقی هم جمعم و هم شمعم هم دودم و هم نورم هم جمع و پریشانم جز گوش رباب دل از خشم نمالم من جز چنگ سعادت را از زخمه نرنجانم چون شکر و چون شیرم با خود زنم و گیرم طبعم چو جنون آرد زنجیر بجنبانم ای خواجه چه مرغم من نی کبکم و نی بازم نی خوبم و نی زشتم نی اینم و نی آنم نی خواجه بازارم نی بلبل گلزارم ای خواجه تو نامم نه تا خویش بدان خوانم نی بنده نی آزادم نی موم نه پولادم نی دل به کسی دادم نی دلبر ایشانم گر در شرم و خیرم از خود نه‌ام از غیرم آن سو که کشد آن کس ناچار چنان رانم

#مولانا • @dorsiien 🪔

« تنها یک چیز در تو اشتباه است! اینکه فکر می‌کنی وقت زیادی داری »

#کارلوس_کاستاندا ' @dorsiien

عقل گوید شش جهت حدست و بیرون راه نیست عشق گوید راه هست و رفته‌ام من بارها ...

#مولانای‌جآن 🌀 @dorsiien

که رنج نوعی گِل و لای است که برای خلق لذت و شادی به آن نیاز داریم. بدون رنج شادکامی معنا ندارد.

#تیک_نات_هان #کتاب نیلوفر و مرداب ' @dorsiien 🪷

ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم تا درختِ دوستی بَر کِی دهد حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم گفت‌و‌گو آیینِ درویشی نبود ور نه با تو ماجراها داشتیم شیوهٔ چَشمت فریبِ جنگ داشت ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم گُلبُنِ حُسنَت نه خود شد دلفُروز ما دَمِ همت بر او بگماشتیم نکته‌ها رفت و شکایت کس نکرد جانبِ حُرمَت فرو نگذاشتیم گفت خود دادی به ما دل حافظا ما مُحَصِّل بر کسی نَگماشتیم #حافظ | غزل شمارهٔ ۳۶۹ | @dorsiien