مـاهـزاد؛

قفلیه

-

-

تنهایی، چنان با تار و پود جانم درآمیخته که گویی زخمی‌ست ترمیم‌ناپذیر بر پیکره‌ی روحم. نبودنت اما، حکایتِ شیشه‌ای‌ست که یک‌بار شکست و هرگز، هیچ‌چیز، آن را به پیش از فروریختن باز نگرداند.

و حال من مانده ام و خاطراتی که تداعی کننده ی حضورِ تو در گذشته بودند.

در آغوشــم بگیر؛قاتــلی دنبــالم است،هر بــار در آینــه پیدایــش می‌کنــم.

_بـاد نشدی لای موهـام بپیچی؛ درد شدی و مـوندی تـوی تـنم، اشک شدی و نشستی روی گـونه‌هـام، دود شدی و مـوندی تـوی سـینه‌م؛ غم شدی و نشستی تـوی خـونم، خستگی شدی و مـوندی تـوی جـونم.

‌        ‌   ‌ 𝘛𝘢𝘱𝘛𝘢𝘱 💭‌   ‌  ‌   ‌

ℋ𝖾𝗅︎𝗅︎ 𝖻︎𝗎𝗍 𝒲𝗂𝗍𝗁︎ 𝖺𝗇︎ 𝒜𝗇︎𝗀︎𝖾𝗅︎ ‌     ‌   ‌   ‌ ‌ 𝗅︎𝖾𝖾𝗄︎𝗇︎𝗈𝗐 🖇 𝗂𝗌 m𝗒 𝒜𝗇︎𝗀︎𝖾𝗅︎‌     ‌ ‌‌