Art🚢Ship

سفر نامه‌ی تابستان امروز که این قطعه را می‌نوازم، بیشتر از همیشه احساس تنهایی می‌کنم. زیرا امروز بود که در زیستِ یک ثمره، پاسخی عجیب آشکارم شد. و این پاسخ از جنسِ عجیبی بود، و هست. بیشتر از همیشه به زندگی شباهت دارد. از آن نوع ها که نه شاد است و نه غمگین، نه تیره نه روشن که زندگی است. یک حسِ مملو از درد و لبخند، چیزی که پذیرفتنش در این برهه از زندگی‌ام، ثمره‌ی پذیرفتن یک حقیقت است، آن هم اینکه من تنها هستم. و این “من تنها است” راه به حقیقتی می‌برد انسانی، در‌مواجه با درد های درونی هیچ‌کس جز همان “من” با آن درد ها درگیر نشد و هیچ‌کس به جز “من” تصمیم نگرفت. و در پسِ این مواجهه ها رشدی اتفاق افتاده که این بار متفاوت با قبل، از جنسِ من است و آن لبخندِ میان‌ْدرد، بسیار شیرین است. #ح

سلام یه چالش دارم با این موسیقی، چه داستان یا اتفاقی به تصورتون میاد؟ وقتی با چشم بسته گوشش می‌کنید؟ یا اگر جایی توی خیابان یا هر جای رندوم دیگری این موسیقی براتون روی یک اتفاق نشست باهام توی کامنت به اشتراک بذارین شاید یه فیلم کوتاه ازش ساختم به اسم خودتون با همین موزیک #ح