زلال خاطره‌ها 🕊️

🥺🥀

لینک ناشناس منتظر پیام های تان استم. https://t.me/HarfChatBot ?start=561898584f3e

منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی مفروش خویش ارزان که تو بس گران بهایی #مولانای

شب، همین که سرم را روی بالشت می‌گذارم، ترس مثل سایه از گوشه‌های تاریکی بیرون می‌خزد و در جانم می‌نشیند. اتاق ساکت است، اما درونم غوغایی برپاست. صدای تیک‌تاک ساعت انگار قدم‌های اضطراب است که نزدیک‌تر می‌شود. چشم‌هایم را می‌بندم، اما ذهنم رها نمی‌کند، پر از تصویرهایی‌ست که نمی‌خواهم ببینم. مدت‌هاست خواب از من قهر کرده؛ هر شب به جای رویا، دلهره مهمان چشمانم می‌شود. تا سپیده‌دم بیدار می‌مانم، با قلبی که از تپش خسته است. می‌ترسم از صبحی که نزدیک می‌شود، از نوری که قرار است دوباره چهره‌اش را در برابر من روشن کند. کاش می‌شد زمان در همان سیاهی شب بماند، کاش این ترس و دلهره در من جای نمیگرفت‌.

✍🏻|#مهلیـــا ۱۴۰۴/۸/۱۰ ۷:۳۷am

صبح، آغاز دوباره‌ای‌ست؛ زمانی برای آموختن از گذشته، زیستن در امروز، و اندیشیدن به آینده. صباح الخیر 😊

✍🏻|#مهلیـــا

زخم‌ها التیام نمی‌یابند، ما فقط یاد می‌گیریم در کنار دردشان نفس بکشیم.

✍🏻|#مهلیـــا ۱۴۰۴/۸/۹ ۵:۳۴am

با دل مغرور و سرکشم چه کردی؟

✍🏻|#مهلیــا

می‌گویند شاد بنویس، اما وقتی قلبم درد می‌کشد، چگونه می‌توانم شاد بنویسم؟

✍🏻|#مهلیــا

خوبی؟ بلی... فقط دلم هوای گریه دارد.

✍🏻|#مهلیــا

شب، همه در خواب‌اند و من در غم‌هایی غرق می‌شوم که گفتنی نیستند.

✍🏻|#مهلیــا

درد، بخشی از وجودم شده است؛ گمان می‌کنم دیگر نمی‌توانم بدون آن زندگی کنم.

✍🏻|#مهلیــا

باز هم صبحی تازه با دردی تازه آغاز شد.

✍🏻|#مهلیــا

شب‌های مهتابی‌ام به صبح رسیدند، اما من هنوز همان‌جا جا مانده‌ام.

✍🏻|#مهلیــا

کلنجار رفتن با حس‌هایی که برایت غریبه‌اند، ذهنت را فرسوده می‌کند.

✍🏻|#مهلیــا

لبخنــــد مدت‌هاست از لب‌هایم رفته، از همان روزی که عشق، مثل غروبی بی‌خبر از راه رسید و خاموش شد. از وقتی که نگاهش را در ازدحام آخرین خداحافظی گم کردم، چیزی درونم شکست، چیزی که لبخند را به دنیا وصل می‌کرد. حالا هر بار که می‌خواهم بخندم، چشمانش می‌آیند میانِ نگاهم، و لب‌هایم می‌مانند میانِ خواستن و ناتوانی. می‌دانم عشق همین است می‌آید، می‌درخشد، می‌سوزاند، و می‌رود... اما ردّش می‌ماند، در گوشه‌ی دل در آهنگی که نیمه‌کاره مانده، در لبخندی که دیگر برنمی‌گردد. شب‌ها، وقتی نامش را بی‌صدا تکرار می‌کنم چیزی در درونم می‌لرزد، مثل نوری که می‌خواهد برگردد اما جرات ندارد دوباره بسوزد. شاید عشق لبخند را از من گرفت تا یادم بماند: هر زیبایی بهایی دارد. و من، بهایش را با سکوت و دلتنگی پرداخته‌ام.

✍🏻|#مهلیــا