the ophelia urge to go insane.

چزا که نههههشهسههسهس

ارههههههه

https://t.me/homalavita/986 می‌شه خواستی بخونی با هم بخونیم تنها نباشم؟ :)

یک بار دیگه خوندش خیلی می‌تونه جالب باشه :)

تمومش که کردم اصن کل دیدگاهم بهش عوض شد

وای وای صنصنصنصمنص فک کنم در‌ اینده منم بخوام یک بار دیگه بخونمش

بهترین کلاسیکی بود که خوندم با اختلاف بهترررررین و حتی می‌تونم چندین بار دوباره بخونمش منی که رمان کلاسیک برام سنگینه با اینکه علاقه دارم اما نمی‌تونم ادامه بدم ولی اینک خیلی خوب خوندم

و خیلی ذوق‌ دارم واسشون

انقدررررررر کتاب دارم واسه پاییز

من می‌خواستم پاییز بخونمش ولی خیلی داشت بهم چشمک می‌زد دیگه نتونستم صبر کنم

بنظرم این پاییز حتما اینکارو بکن

اه من مصفه خوندمش خیلی دلم می‌خواد بشینم از اول بخونم دوباره.

کل داستان یک علامت سوال بزرگ تو کلته که چرا.

=))))))))

من ۴ سال پیش خونده بودمش و هنوز درد و غمش یادمه 😭😭😭

بلندی های بادگیر رو تموم کردم امروز. میاید راجبش حرف بزنیم؟ دوس دارم نظر شمارم بشنوم. t.me/HidenChat_Bot?start=1876171714

یه وقت یادت نره زنده‌ای.

Mary Magdalene in Ecstasy — Artemisia Gentileschi

حسی که برگشتن به “خودت” داره حسیه که بیشترین شباهت رو به خونه داره بنظرم. انگار رفتی گشتی، بار ها زمین خوردی، شکست خوردی، حتی موفق شدی، گم‌ شدی، متوقف شدی، و بعد کلی سختی بالاخره اینجایی. بالاخره برگشتی به خودت. برگشتی خونه. و این یکی از سخت‌ترین و در عین حال قشنگ‌ترین حس های دنیاست. انگار بالاخره می‌تونی برگردی و یه نفس عمیق بکشی و بگی “آخیش.”