سکوت.

کاش منم حامد عسکری می‌دیدم ذوق زده میشدم.

کاش همیشه اونقدر خسته باشیم که دوازده شب و نبینیم.

رفتم سر کوچه ماست گرفتم جای قرصام.

هر دفعه سنگ تره شه سینه بزومه☺️.

در هوای گرم ۴۰ درجه شرجی گنبد بچهای کرمان رو بردم جنگل النگ 🦦🤍با مه و ابر و هوای یخ.

امروز میرم رامیان به دلیل نشون دادن زیبایی ی شهر کوچیک به این کرمونیای عزیز.🤡

بقول داریوش دلم میخاد گریه کنم

واقعاً مادر نباشه تو خونه سخته . سه تا از بچها دانشگاه کرمانی بودن آوردم خونمون تفریح و اینا بعد فارغ التحصیلی بعد قشنگیش اینه جارو کن وسایل بخر غذا درست کن ظرف بشور کمر آدم و می‌شکنه 💔.

شایدم پا قدمم بده که اینجوری شد.

خونه خونه خونه.