𝑳𝒐𝒔𝒕 𝒔𝒐𝒖𝒍

‏کم بدبختی داریم هوا هم داره گرم میشه.

جوری که دی گذشت:

عزیزم دستات نلرزه موشک اولو بزن.

یه کانفیگم به خدا برسونید ارتباطش کلا با ما قطع شده

چیزی که همیشه منو می‌ترسونه اینه که شاید این روزها روزهای بهتری نسبت به آینده باشن. همیشه اوضاع می‌تونه بدتر بشه، همیشه.

پول ایران هیچ ارزشی نداره ولی من همونم ندارم.

قلب من ترور هدفمند بود و چشات نشتی گاز.

اینترنت هم کامل وصل میشه ولی بعضیا دیگه هیچوقت آنلاین نمیشن این درد داره.

میترسم بخوابم و دوباره نت وصل نشه.

ساعت ۸ شب بهترین تایم برای پیاده روی هست.

‏وقتی یادم میوفته خارجی نیستم و این تعطیلات زمستونی نیست بلکه فرجه‌‌ایه برای امتحانا:

وارد 2026 شدیم، ایشالا که 2026 وارد ما نشه.

امادگیم برای امتحانات در حد کلاس اول دبستانه🤡🎀

مرز بین خوشبختی و شروع بدبختی هامون فقط جای تلگرام خالیه.

در "حوصله درس خوندن ندارم" ترین حالت ممکنم.

نه دیگه منو دوستم توبه کردیم به کسی نمیخندیم مسخره نمیکنیم🤡

‏سگ‌ لرز زدن تو سرما >>>>>>> عرق ریختن تو گرما.

‏وضعیت ته دلم وقتی نوتیفیکیشن موردعلاقمو دریافت میکنم (اس ام اس واریزی).