KIRITIK-TV
Ir al canal en Telegram
Mostrar más
El país no está especificadoLa categoría no está especificada
586
Suscriptores
Sin datos24 horas
Sin datos7 días
Sin datos30 días
Cargando datos
Canales Similares
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Nube de Etiquetas
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Menciones Entrantes y Salientes
---
---
---
---
---
---
Atraer Suscriptores
noviembre '26nov '26
noviembre '26
+586
en 1 canales
Publicaciones del Canal
فینال فصل دوم «تاریکیهای میان ما» (*Dark Matter*) رسماً پارهکننده بود! تو تمام اون پنجاه دقیقه قلبم داشت تو دهنم میزد. اینها دیوهنن!
19 nov, 13:04
| 2 | «پرایمتایم» (۲۰۲۶)
یه فیلمه از اونایی که نمیدونی چرا نشستی تماشاش کنی، ولی ولت نمیکنه. پتینسون تو نقش کریس هنسن، مجری برنامهٔ شکار شکارچیها.
قصه مال سال ۲۰۰۶ه، یعنی عصری که اینترنت هنوز کار میکرد و خوشگل نبود. تصویرش عمداً زشته: سرخِ صورتا، بانداژ بینی و منافذ پوست با یه وضوح بیرحم، دوربینم آنقدر چسبیده که حتی بوی موی چرب آدما رو حس میکنی. من کل فیلم خندیدم، نه از شوخی، از هول.
اونجا که میگه «چهار تا دوربین داشتیم… حالا سهتا» دیگه داشتم جیغ میکشیدم.
پیامش پیچیده نیست: یه سؤال ساده.
هدف وسیله رو توجیه میکنه یا نه؟
هنسن که برای جنگیدن با تاریکی راه افتاده، آخرش خودش یه جورایی همون تاریکی میشه. سکانس بارون و نیمهٔ صورت محوش، برداشتی از نقاشیهای فرانسیس بیکنه.
آخرش هم همون بازیگری که این جهنم رو تحمل کرده تا عضو اتحادیه بشه، نامهٔ قبولیش رو میخونه و هیچی حس نمیکنه جز پوچی.
یعنی اگه فقط دنبال نتیجه باشی، راه رو گم میکنی.
جمعبندی: بیشتر شبیه «گود تایم» سفدیهاست تا کاراشون اخیر.
فیلمی که بهجای شعار، حال و هوا تحویلت میده. زیبا، چندش و هیپنوتیزمکننده. | 7 |
| 3 | ادای احترامِ دیوی چو به عباس کیارستمی؛ تطابقِ نماهای فیلمِ «بازگشت به سئول» (۲۰۲۲) با «مثل یک عاشق» (۲۰۱۲) اثرِ کیارستمی.
کیارستمی همیشه الهامبخشِ نسلهای بعد تو سینمای جهان بوده. | 18 |
| 4 | بازیگرای اصلی GTA VI مشخص شدن
Dylan Rourke نقش جیسون دووال و
Manni L. Perez نقش لوسیا کامینوس
باز خوبه تام هالند و زندایا رو نیاوردن | 17 |
| 5 | سال ۲۰۱۷، لنس اوپنهایم (کارگردان «پرایمتایم») وقتی دانشجوی ۲۱ سالهٔ هاروارد بود، تصمیم میگیره پروژهٔ دانشجوییش رو دربارهٔ همین سیستم و داگ پاسون، پایهگذار این مدل فیلمها بسازه.
با التماس پاش رو باز میکنه به یه کارگاه آموزشیِ کاملاً بسته و محرمانه؛ اونم فقط به این شرط که از خود کلاس فیلم بگیره.
ولی جناب نابغه از لینکهای خصوصی سوءاستفاده میکنه، مستندهای محرمانهٔ وکلای کل کشور رو بالا میکشه، از توشون یه کار ۹ دقیقهای سرهم میکنه و میفروشه به نیویورک تایمز!
نه از متهمها اجازهای گرفت، نه از خانوادههاشون.
کتی کارتر وقتی موکلش رو صفحه اول نیویورک تایمز دید شوکه شد.
سالها تلاش برای شکایت و نامه به هاروارد هم رفت هوا؛ چون قانون آمریکا پشت مفهوم «استفادهٔ منصفانه» (Fair Use) قایم شد و گفت این کاره ژورنالیستیه.
نتیجهٔ این نبوغِ تهوعآور؟ مربی کتی اخراج شد، کل کارگاههای کشوری تعطیل شد، و یکی از بینوایان توی فیلم هم از اون موقع تا حالا محکوم شده.
فیلم هنوزم با افتخار روی سایت نیویورک تایمز بالاست؛ قانون اوکیه، ولی اخلاق؟ اخلاق آخرین چیزیه که این جوجههای بااستعداد و جاهطلب بهش فکر میکنن.
راستش منم متنفرم از اینکه یه روز عکسم بره صفحه اول نیویورک تایمز که دارم از بدبختیهای خانوادهم میگم.
اما دلم میخواست جای اون حرومزادهٔ ۲۱ سالهای باشم که فیلم دزدی رو به این قیمت به ناف نیویورک تایمز بست؟
معلومه که آره. | 16 |
| 6 | «-لنس اوپنهایم یه دزده و من میخوام دستشو رو کنم!»
این شروع ویدیوی جنجالی کتی کارتره، از وکلای تسخیری لوئیزیانا که کارش تلاش برای تخفیف مجازات مجرمهاست.
تو آمریکا قبل از صدور حکم، برای اینکه به قاضی ثابت کنن متهم فقط یه جانی بالفطره نیست و یه آدمه با گذشتهای پر از فقر و کتک و بچههای چشمبهراه، مستندهای کوتاه و محرمانهای از زندگی و خانوادهش میسازن که فقط قاضی و دادستان حق دیدنش رو دارن. | 14 |
| 7 | دو آقای محترم و یک جوان پرشور در مراسم افتتاحیه فیلم «ماجراهای کلیف بوت».
این جوان یک سال از آقایان جوانتر است. | 14 |
| 8 | کین پارسونزِ ۲۰ ساله (سازنده بکرومز) و بقیه بچهسالهای نابغه بس نبودن که حالا با لنس اوپنهایم آشنا شدیم.
متولد ۱۹۹۶ (۳۰ ساله)؛ خیلی وقت نیست اومده تو کار ولی این پاییز قشنگ ترکوند.
«پرایمتایم» رو با رابرت پتینسون ساخته و با نیتن فیلدر هم تو ساخت «دیدن همهچیز» همکاری کرده. سنوسالی نداره ولی کارای بزرگی دستش بوده. | 14 |
| 9 | کریس نولان ریده به همه؛ گفته بعد از «اودیسه» حداقل تا سه سال هیچ فیلمی نمیسازد چون به حد نهایی خستگی رسیده و بریده.
میخواستیم مسخرهاش کنیم بگیم الان عکس پروفایلش رو میذاره زیر نخلا، ولی این سامورایی اصلاً گوشی هوشمند نداره | 16 |
| 10 | هدی لامار؛ بازیگر اتریشی-آمریکایی که سال ۱۹۳۳ با فیلم «اکستازی» یکی از نخستین صحنههای ارگاسم زنانه در تاریخ سینما رو رقم زد. کارنامهی بازیگریاش در مجموع خیلی درخشان نبود و بیشتر فیلمهاش متوسط موندن.
اما شهرت واقعیاش بیرون از سینماست. لامار که یهودی بود، بعد از الحاق اتریش به رایش سوم فرار کرد. او سال ۱۹۴۲ سیستمی برای ارتباطات محرمانه به اسم «پرش فرکانسی» اختراع کرد؛ اختراعی که بعدها پایهی فناوریهای امروزی مثل وایفای، بلوتوث و GPS شد. | 17 |
| 11 | یلم Remember Me (2010) که پیرس برازنان (Pierce Brosnan) توش بازی کرده، حالا تنها فیلم تو دنیاس که دوتا جیمز باند توش بازی کردن.. | 52 |
| 12 | Sin texto... | 37 |
| 13 | این عکسِ پروژهی «اودیسه» که به عنوان پوستر دادن بیرون، در اصل برای تست لباس بوده. همون وضعیتی که طرف میره اتاق پرو، یه عکس تو آینه میندازه و همونو میذاره روی پروفایلش؛ نولان هم دقیقاً همین کار رو کرده. | 12 |
| 14 | ‼️رابرت پتینسون، جیمز باند جدید، به طور رسمی
دنی ویلنِیو کارگردانی این فیلم جدید را بر عهده خواهد داشت. | 12 |
| 15 | این پست رو اسنوب داگ تو تلگرامش گذاشته:
روز آخر فیلمبرداری فیلم زندگینامهای؛ پشتصحنه با داداش بزرگتر.
نمیدونستم دارن ازش فیلم میسازن! | 13 |
| 16 | دیل وایت، بدلکار تام ریس هریس، یه مشت عکس از پشتصحنهٔ «کلِیفیس» داده بیرون. همون عکسهای داغونی که آیفون آخرِ سال ازشون یه ویدیو درمیاره و با آهنگِ شادِ «دوست دارم زندگی رو» میکسشون میکنه | 16 |
| 17 | تو یه مصاحبه با Vogue France، ژاکلین وست (طراح لباس دون) گفته برای لباسهای قسمت سوم از نقاشیهای گویا، پاپهای قرونوسطایی، کارهای کریستوبال بالنسیاگا و حتی فیلم «کری» ۱۹۷۶ الهام گرفته. آره، درست خوندی؛ از یه فیلم ترسناک دخترِ دبیرستانی تا کلِ ابهتِ واتیکان، و البته چادر حج مادر بزرگ من، همه تو یه استوریبورد.
یادآوری کنم که «دون: بخش سوم» ۱۶ دسامبر اکران میشه. | 17 |
| 18 | طراحی لباس بخش سوم «دون» افتاده دست Jacqueline West همون زنی که با کاراش تو قسمتهای قبلی ترکوند. حالا چندتا عکس از لباسهای این فیلم اومده بیرون که نشون میده قراره دوباره با یه شاهکارِ خفن و پرابهت طرف باشیم.
درسته که اینم مثل بقیه پروژههای بزرگ کلی حاشیهریزی داره، ولی حداقل تو بخش لباس، کارش درسته و آدم کیف میکنه میبینه طراح اصلی پای کار مونده. | 14 |
| 19 | جلد زیبای مجله "امپایر" به یاد پاتریک استوارت. | 13 |
| 20 | دیور یه تیزر کریسمسی داده بیرون که داستان شده؛ بحث افتاده که هوش مصنوعیه یا نه؟ دیور سینه سپر کرده که آقا دستی کشیدیم، ماهها زحمت کشیدیم و ویدیو پشتصحنه هم داریم. ولی مگه مردم کورن؟ انگشتهای قاطیپاتی، حرکتهای ولوِکی و گندکاری روی قلاده سگ رو دیدن و فهمیدن قضیه چیه.
در همین گیرودار، پرادا یه انیمیشن داده بیرون که یه انیماتور سابق دیزنی با دست کشیده؛ همهم غشوضعف واسه حسوحال دستی و اصالتش. ولی دیور با این حاشیهها قشنگ رفت تو دیوار.
مردم دیگه خسته شدن؛ کارِ هوش مصنوعی رو پس میزنن، نه اینکه لزوماً اشغال باشه، صرفاً واسه اینکه میخوان پشتِ کار عرقِ پیشونیِ آدم جماعت رو ببینن، نه کُدِ مفت و هوش مصنوعی. | 14 |
