Roonki👾

وقتی چیزی رو که مردم توی ده سال کلاس رفتن یاد گرفتن رو نمیتونم به صورت خود آموز توی یک دقیقه انجام بدم یک جوری عصبانی میشم انگار جلوی ملیون ها نفر کنسرت داشتم و کنسرتمو خراب کردم.

ژورنال کردن،نقاشی کشیدن، آهنگ گوش کردن ، فیلم دیدن، کتاب خواندن،خوابیدن و غذا خوردن باعث میشن دلم بخواد زنده بمونم.

به عنوان کسی که نویسندگی رو دوست داره و کلی ایده برای نوشتن داره زیادی تنبلم. منظورم اینه که ببین مثلا یه ایده ی خیلی خفن میاد تو ذهنم و اینطوریم که: من باید حتما اینو بنویسم و حتی چاپ کنم! اما بعد از نوشتن دو صفحه ؛ الووو؟؟ رونکی کجاست؟ خواب. همیشه بعد از نوشتن اولای داستان ذهنم قفل میشه و انگیزم رو برای نوشتن ادامش از دست میدم . شنیدم نویسنده ها اینطورین که یه چند وقت یکبار مغزشون قفل میشه و این یه چیز عادیه. اما برای من یه چیز فرا غیر عادیه ،انگار یه نفر طلسم کرده من رو که نتونم هیچکدوم از داستان هام رو به پایان برسونم یا یه کاری کرده که نتونم داستان رو به همون خوبی که توی ذهنمه ، روی کاغذ بیارم. به هرحال امیدوارم یه روزی بتونم یکی از نوشته هام رو چه به صورت PDF چه به صورت چاپی به دست مردم برسونم و مردم از خوندنش لذت ببرند.

—رونکی، 24 دسامبر 2025

هوا هنوز کامل روشن نشده من دارم میرم مدرسه البته اگر سرویسم زحمت بکشه بیاد

شاید بقیه من رو ده از ده بدونن اما یه مشکل کوچیک دارم که اون مشکل منو تبدیل به نه از ده نمیکنه، تبدیلم میکنه به صفر از ده.

از پاییز وارد زمستون شدیم اما من و لباسام و البته باغمون هنوز آمادگیشو نداریم.

من در حال انتخاب کردن سریال، فیلم، کتاب، رمان بی‌ال، انیمه، مانهوا، و یک مهارت جدید برای یاد گرفتن فقط چون وارد دی ماه شدیم و به جای انجام دادن کارهام ترجیح می‌دم با احساس گناه زندگی کنم.

امشب یک دقیقه بیشتر افسرده ام یلدای همگی مبارک✨ مثل شب یلدا کاش میشد یه لحظه هایی رو بیشتر نگه داشت....

قلب کسیو نشکون چون فقط یدونه ازش دارن❤️ به جاش بزن استخوان هاشونو بشکون چون 206 تا ازشون داره بی ناموس

دست ما نمک نداشت ولی کوکائین چرا.

تو فقط شمعی که به خاطر تو روشن موند و آب شد رو دیدی، نه منی که تمام تلاشم رو کردم و ذره ذره برات آب شدم. —رونکی

آدم‌های باهوش واقعاً هات هستند.

مجبورم درس بخونم و این سال رو هم پاس بشم چون زیادی دارم بی مصرف و به درد نخور میشم .

طراحی جدید رفرنسش رو از پینترست پیدا کردم پس انقدر نپرسید کیه چون خودمم نمیدونم

دیدی بعضی از آدما یه جورین که هروقت میبینیشون به خودت و چشمات شک میکنی ؟ انقدر که زیبا و توصیف نشدنی ان آدمایی که جز ظاهر قشنگشون باطن قشنگی هم دارن ، آدمایی که از وقتی وارد زندگیت شدن انگار در های بهشت به روت باز شده؛ آدمایی که در همه جا حمایتت کردن و باعث حال خوبیتن، همون افرادی که تو حال بدیات کنارت بودن و خوشی هاتو فراهم کردن. امیدوارم از این آدما توی زندگیتون فراوان باشه یا خودتون این آدمه زندگی کسی باشید.

I lived in my head more than i lived in real life.