silent star.

کاش منم. @RegaPlus

بنظرم داشتن دوست صادق و ساپورتیوی که بهت حقیقتو میگه حتی وقتی نمیخوای بشنویش خیلی باارزش‌تر از دوستیه که فقط چیزیو میگه که دوست داری بشنوی.

- شاید بخاطر آواتارش اسمشو میگذاشتم: °☆کافه ی کرم های شب تاب ☆°

خب مسئله اینه که مینویسم تا یادم بره یا مینویسم تا یادم بمونه؟

آدمیزاد هیچ‌‌ کجا آروم و قرار نداره، هروقت مطمئن شه به چیزی رسیده و جای پاش یکمی سفت شده، سریع می‌ره سراغ هدف بعدی؛ برای همینه که هیچ مقصدی وجود نداره و مدام توی مسیریم.

من سر چسب نواری ام نمیتونم باز کنم چه برسه به سر صحبت.

عادی شدن چیزای کوچیکی که باعث ذوق کردنت میشد منو میترسونه ؛ از اینکه برات تکراری شده باشن ؛ مثل قبل لبای رنگ رز سرخت رو به خنده باز نکنن ؛ عادی شدن دوست داشتنامون ؛ حتی عادی شدن خودِ من.

اون نجات دهنده ی تو آینه اگه واقعا بلدِ کار بود که تو آینه زندگی نمی کرد.