ˑ ִֶָ ꯭𓂃꯭𝓫𝓲𝓱꯭𝓮𝓼꯭𓍯꯭ ִֶָ ꯭ִ ꯭ᷝⷮ..

‌‌‌‌ ‌زندگے زندان سـرد آرزوهاستــ " ‌‌‌‌‌

ˢᵒᵐᵉᵗⁱᵐᵉˢ ˢⁱˡᵉⁿᶜᵉ ⁱˢ ⁿᵒᵗ ᶠᵘˡˡ ᵒᶠ ʷᵒʳᵈˢ ᵇᵘᵗ ᶠᵘˡˡ ᵒᶠ ᵖᵃⁱⁿ سکوت بعضی وقتا پر از حرف نیس پر از درده‌‌.

هَمِہ چـے دُࢪُست میشِہ وَلـے شآیَد اون ࢪوز نَہ ذُوقـے بآشِہ نَہ شُوقـے'ִֶָ

صرفا چون چشمام اشکی نیست دلیل نمیشه قَلبم گریه نکنه.

فکر میکنم غم زیاد منتهی میشه به خستگی، مثلا من الان نه ناراحتم، نه افسرده‌ام، فقط خسته‌ام از همه چی.

گفتن: زمان التیام می‌بخشد بله، اما آدم هیچ‌وقت طعمِ برخی اشک‌ها را فراموش نمی‌کند.

آدم ذره ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت می‌کنه.

جز تو کسی منو درک نمیکرد مامان برایِ توام دلم نیومد تعریف کنم.

من موقعی که باید ناراحتیمو نشون میدادم خندیدم ، موقعی که باید میرفتم ، یه دلیل واسه موندن پیدا کردم ، موقعی که نیاز به کمک داشتم ، وانمود کردم همه چیز خوبه ، همینا باعث شدن ، از یه جا به بعد دیگه خودم نباشم .

به خودت تکیه کردن رو یاد بگیر؛ شانه های امروزی اعتباری ندارند.

دنیا جای بدی نیست فقط بلد نیستن همه آدم بمونن.

‏اصالت یعنی دلت نمیاد خیانت کنی، دلت نمیاد دل بشکونی، دلت نمیاد دورو باشی، دلت نمیاد آدمارو بازی بدی؛ این سادگی نیست اصالته.

هر دردی تو رو قوی تر، هر خیانتی تو رو هوشمندتر، هر ناامیدی تو رو ماهرتر و هر تجربه ای تو رو عاقل تر می کنه.

آدَم لآل بآشِہ بِهتَر اَز اینِہ حَرفِ مُفت بِزَنِہ.

اونی که همیشه هواتو داره.. اسمش شانس نیست، خداست.