کومورِبی🌿✨

هوایِ آبکیِ بندر همچون اسفنج آبستنی هُرْمِ نمناک گرما را چکه چکه از تو هوای سوزان ورمی‌چید و دوزخ شعله ور خورشید تو آسمان غرب یله شده بود و گردی از نم بر چهره داشت.

تظاهر به شادی، رنجی ژرف تر از خود اندوه‌ست. آن‌گاه که آدمی پیوسته درد خویش را انکار می‌کند، روان برای بقا به بی‌حسی پناه می‌برد؛ و چه اندوه‌بار است که گاه، خاموشیِ احساس را با آرامش اشتباه می‌گیریم.

سرزمین بی انتها

☕️🍁

استراگون : به من دست نزن! از من سوال نکن! با من حرف نزن! پیشم بمون! ولادیمیر : تا حالا ترکت کردم؟ استراگون : نه... ولی تو بدترش رو انجام دادی ؛ گذاشتی که من برم. •در انتظار گودو #ساموئل_بکت @komurebii✨🌿

اگر برای تو مُقدر باشد، از هفت آسْمان عبور می‌کند تا بتو برسد. ✨🌿

بار سنگین است و من کم طاقت و دنیا حسود؛ خم شدن را عار می‌دانم، دعا کن بشکنم.

بار سنگین است و من کم طاقت و دنیا حسود خم شدن را عار می‌دانم، دعا کن بشکنم.

نشد؟ فدای سرت، بیا سرتو بذار رو شونه من، برات نارنگی پوست بگیرم🍂🍊

🎬 The Shawshank redemption

•The Shawshank redemption

دیدین بعضیا آدمِ ریشه‌دونده‌ای‌ هستن؟ مثل گیاهی که هر جا بذاریش، شروع می‌کنه به ریشه دوندن و جون گرفتن. اونا خیلی زود به آدم‌ها، جاها و زندگی‌ای که برای خودشون می‌سازن تعلق پیدا می‌کنن. برای همین زیاد جابه‌جاشون نکنید؛  نمی‌تونن مدام ریشه‌هاشون رو قطع کنن و از نو یه جای دیگه ریشه بدوونن. مسئله‌  فقط رفتن نیست؛ اینکه یه روز مجبور بشن از چیزی که براش وقت گذاشتن، دوستش داشتن و توش ریشه دَووندن، دل بکنن. هر بار که ریشه‌هاشون رو قطع می‌کنین، و توی گلدون جدیدی میذارید این ریسک و بجون بخرید که شاید دیگه ریشه نگرفت و خشک شد.

🎬🎭 لیست آرشیو آثار: ۱.خانه دوست کجاست؟ ۲.زندگی و دیگر هیچ. ۳.زیر درختان زیتون. ۴.طعم گیلاس. ۵.باشو غریبه کوچک. ۶.سگ کشی. ۷.مرگ یزدگرد. ۸.کارنامه بندار بیدخش. ۹.گوژپشت نوتردام(قسمت اول). ۱۰.گوژپشت نوتردام(قسمت دوم).

زن؟ ظریفِ جان سخت.

«بچه که بودم خیال می‌کردم همه چیز مال من است، دنیا را آفریده‌اند که من سرم گرم باشد، آسمان، زمین، پدر، مادر، درخت‌ها، اسب‌ها، کالسکه‌ها و حتی آن گنجشک‌ها برای سرگرمی من به وجود آمده‌اند. بعدها یکی یکی همه چیز را ازم گرفتند.» •سال بلوا #عباس_معروفی

تردید نکن که نوری هست، جایی برای تو نوری هست نازنین..