بتمن در نخلستان 🌴

امروز دکتر از هرگونه فعالیت منع‌م کرد تا اطلاع ثانوی. این همه سال از ورزش فرار می‌کردم، آخرش خود ورزش منو فراری داد

نمی‌تونم درک کنم یه نفر صبح بیدار بشه، ببینه دما از ۳۰ رسیده به ۳۹ درجه و از این اتفاق خوشحال باشه.

امروز تو باشگاه موقع تمرین یه وزنه افتاد روی انگشت پام. همون لحظه از شدت درد مطمئن بودم شکسته. الان هنوز درد می‌کنه و ورم داره، ولی ظاهراً فقط ضربه‌ی شدیدی خورده. خلاصه امروز فهمیدم بین آخ و شانس آوردم فقط چند دقیقه فاصله‌ست.

تقریباً همیشه بین چقدر زود گذشت و چرا انقدر دیر می‌گذره در رفت‌وآمدم.

خبر بد: وارد گرم‌ترین ماه سال شدیم. ما به پاییز نمی‌رسیم. همه‌ در تابستان خواهیم مرد. : Masoud

بیشتر انرژیم رو صرف احترام گذاشتن به دخترا می‌کنم. بقیه‌ش هرچی موند، سهم مردا

هرکی منو می‌بینه میگه چقدر ناز و اَکوری‌پَکوری. منم هر بار یه تیکه از ابهتم از بین میره.

با من درست صحبت کن. من تو مدرسه موهامو ژل می‌زدم، آستین پیرهنمو تا آرنج بالا می‌زدم، دکمه‌ی بالام باز بود و زنگ تفریح فقط فوتبال بازی می‌کردم. تو می‌دونی اینا یعنی چی؟

با من درست صحبت کن. من تو مدرسه ریمل و فرمُژه و لیپ‌گلاس می‌زدم و آستین مانتوم رو بالا می‌زدم و دستبند می‌نداختم. تازه مقنعه‌م هم گشاد بود و از سرم می‌اُفتاد. تو میدونی اینا یعنی چی؟

یه سنی می‌رسه که کمتر از اتفاقاتت می‌گی، نه چون کسی نیست؛ چون دیگه دلت نمی‌خواد.

هر شب با کسی که دوستش دارین آهنگ گوش بدین؛ حتی اگه فقط توی خیالتون باشه.

کم‌کم دارم باور می‌کنم هرکی هرچی داشته، از قبل داشته.

کو سرما؟ کو کاپشن؟ کو دست توی جیب هم؟ کو قهوه‌ی داغ؟

کو پنجره‌ی بخارگرفته؟ کو بارون؟ کو چایی داغ؟ کو زمستون؟

دارم از گرما آتیش میگیرم

کی گفته تو بتمن نیستی؟ تو من و زندگیم رو نجات دادی.

خلاصه که پند و یافته زیاده فعلا اینارو داشته باشید.