505

«گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش» -مولانا

بچه‌های کوچک از بیان احساسات واقعی خود نمی‌ترسند. آنها به قدری مهربان هستند که اگر عشق ببینند، در آن ذوب می‌شوند. آنها اصلاً از دوست داشتن نمی‌ترسند. این توصیف یک انسان طبیعی است.

چهارمیثاق_دون‌میگوئل‌روئیز

چون شوم خاکِ رهش دامن بیفشاند ز من ور بگویم دل بگردان رو بگرداند ز من روی رنگین را به هرکس می نماید همچو گل ور بگویم باز پوشان باز پوشاند ز من

ما چله نشینِ شب آزادی خویشیم ای کاش که یلدایِ وطن را سحری بود...

بیداد‌خراسانی

اگر دشنام فرمایی و گَر نفرین دعا گویم جوابِ تلخ می‌زیبد لبِ لَعلِ شِکرخا را

تئاتر و نمایشگاه های هنری از اون دسته مکان هایی‌ان که دلم میخواد همیشه بهشون سر بزنم و حس کنم چقدر هنر توی زندگی تاثیر داره و واقعیت جامعه رو بهتر از هرچیزی بیان میکنه.

دل میرود زِ دستم صاحبدلان خدا را دردا که رازِ پنهان خواهد شد آشکارا

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها -حافظ

آنکه در مردمک دیده وطن ساختمش قدر ندانست و چو اشک از نظر انداختمش!

از درِ شعر سخن بگو شعر سنگِ سیاهه انتهای چاه را نیز نرم می‌کند.

نوشتن مثل تزریق آرامش بخش به روحِ. میتونی تموم احساسات رو توی کلماتی نشون بدی که بهتر از هر چیزی وصفشون میکنن؛کافیه دل بدی به قلمت و بعد از چندین صفحه ببینی چه شاهکاری خلق کردی.