Nana's girl.

در نهایت امیدوارم غیاب من آرامشی رو بهت بده که عشق من نتونست بهت بده.

I'll chew you up and I'll spit you out Cause that's what young love is all about so pull me closer and kiss me hard

حقیقت اینه که من عاشق این بودم که دائم خودم رو گول بزنم و چشمام رو روی تمام علامت‌ها ببندم تا فقط یکم بیشتر بتونم کنارت بمونم ولی تو کاری کردی که دیگه حتی نتونم خودمو گول بزنم.

متأسفانه هربار که با خودت میگی از اون آدم و دوران گذشتی، خوابشو میبینی و دوباره مثل روز اول آشفته‌ای، شایدم بیشتر.

درحالی که از صبح تا ساعت هشت سرکار بودم و بَسی خسته و داغان داشتم میومدم به سمت خونه، یه آقا پسری با موتورش ایستاد کنارم و بهم گفت "سلام، قصد مزاحمت ندارم و فقط خواستم بگم شما خیلی زیبا هستید". و رفت.

نمیدونم در آینده چی میشه، اما اینجا و در این نقطه من میدونم چه بهارِ پنج ساله و چه بهار هفده ساله به بهاری که در آستانه‌ی بیست سالگیه افتخار میکنن که تونست " خودش رو انتخاب کنه" درحالی که نه هیچوقت یاد گرفته بود نه هیچکس انتخابش کرده بود.

زمان زیادی برد تا من تغییراتی که بر اثر بزرگسالی درونم رخ داده بود رو پذیرفتم، ترسیده بودم و حتی شاید ازشون متنفرم بودم چون انگار داشتم خودم رو از دست میدادم ولی فقط داشتم بزرگ میشدم و نباید اینقدر به خودم سخت میگرفتم، آدم‌ها تغییر میکنن و من هم از این چرخه مجزا نبودم.

مطمئنم اگر به من قدیمی بگی که نه تنها دیگه برای نگه‌ داشتن آدم‌ها و روابط بیش از حد تلاش نمیکنه بلکه هرجا حس کنه بهش بی احترامی شده و ارزشش رو ندونستن میزاره و میره علارغم اینکه چقدر اونجا بودن رو دوست داشته، بی نهایت تعجب میکنه چون تنها چیزی که اون برای مدت طولانی یاد گرفته بود "چنگ زدن به ریشه‌های پوسیده و جنگیدن تا نابودی برای نگه داشتن چیزی که دوستش داشت بود."

در واقع من دیگه ۱۷ سالم نیست و میتونم این رو واضح در تمام رفتار ها و افکارم ببینم و بین من و اون دخترِ هفده ساله فرسنگ‌ها فاصله و تفاوته، میدونم اون دخترِ هفده ساله خیلی تعجب میکرد اگر منِ الان رو میدید اما روند بزرگ شدن یعنی همین، یعنی تغییر.