آبی؛

کابوس هایی هستند که آدم ازشان بیدار میشود و کابوس هایی هستند که آدم درشان بیدار میشود و صبح هیچ قدرتی برای متوقف کردنشان ندارد.

جایی برای فراموشی

«آسمون»

و‌ بودن یک غزل بود و من آن را بی تو ز بر کردم.

دوست داشتم بدونم من جایی توی آینده آدما دارم یا نه

ستاره کوچکی در پاکت بزار و برایم روانه کن که من بسیار تاریکم.

نمی‌دونم ولی احتمالا هیچ وقت هیچکس به اون بخش من که عاشق شاهنامه و فال حافظ عاشق خیاطی و یاد گرفتن نقاشیه توجه نکنه

خشمگین رفت بیرون و در عجب بودم که از زندگی توخالی من چه می‌خواهد. می‌خواست زندگی‌ام را پر کند و با پر کردنش، خودش را خالی؟

استیو تولتز

«یک روزهایی هم این شکلی»

نبودت سخت بیمارم کرد

هنوزم با آنکه از من دور گشتی اشک می‌بارد.

Im in the cloud nine now

دنیا تموم نمیشه تا اون شبی که یک نفر اون آهنگ رو برام بفرسته و بگه she is crazy but she's mine

به تو گفته بودم که خودم رو از دست دادم و از دست دادن این بخش از خودم باعث شده گیج‌بشم که ندونم کجا برم و چیکار کنم.

اگر آرام بگیرم دیگر نمیتوانم از جایم بلند شوم

مرگ طوری که خودش دلش میخواد داستان تورو تموم‌ می‌کنه.

جایی برای فراموشی

«جریان زندگی»

وای وای این ترسناک ترین اتفاقه