Sara Gholami Nejad

🎬 پیش‌نیاز ویژه برای وبینار تحلیل روان‌شناختی «بدترین آدم دنیا» ​پیشنهاد می‌کنیم پیش از شرکت در رویداد، حتماً یک بار این فیلم شاهکار را تماشا کنید تا آمادگی کامل برای واکاوی مرز باریک میان بحران‌های وجودی مدرن، تروماهای دلبستگی، مکانیزم‌های دفاعی فرار از رابطه و چالش سنگین انتخاب و مسئولیت را داشته باشید. ​جزئیات وبینار: 🗓 زمان برگزاری: پنجشنبه ۲۵ تیرماه ⏰ ساعت: ۱۹:۰۰ 💻 پلتفرم: گوگل‌میت 💰 هزینه ثبت‌نام: ۳۰۰ هزار تومان ​🔴 برای ثبت‌نام به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist ​#فیلم_درمانی #تحلیل_فیلم #بدترین_آدم_دنیا #روانشناسی_تحلیلی #بحران_وجودی #تئوری_دلبستگی #سینما_و_روانشناسی ​@sara_Gholaminejad

​فیلم «بدترین آدم دنیا» درباره‌ی این پرسشه که آیا تمایل جنون‌آمیز ما به آزادی و اصالت، می‌تونه در نهایت ما رو به مخرب‌ترین آدم زندگی خودمون و دیگران تبدیل کنه؟ ​«جولی» بیشتر از این‌که بلد باشه با واقعیت محدود زندگی کنار بیاد، شیفته‌ی پتانسیل‌های نامحدود و تجربه‌نشده‌اش هست. اون درست در لحظه‌ی ثبات، همه چیز رو به آتش می‌کشه؛ فراری مداوم از ترس این‌که مبادا زندگی واقعی، جای دیگری در جریان باشه... ​ ​ما پنجشنبه ۲۵ تیر ساعت ۱۹ دور هم جمع می‌شیم تا این سردرگمی آشنای انسان مدرن، تروماهای دلبستگی و اضطراب‌های وجودی رو در لایه‌های پنهان این فیلم واکاوی کنیم. ​اگر دوست داری به جمع‌مون اضافه بشی، از طریق لینک زیر پیام بده: @SaraGhPsychologist 💻 پلتفرم: گوگل میت 💰 ثبتنام: ۳۰۰ هزار تومان

بریم سراغ پارتنرهای اضطرابی👇🏻 اگه یارتون: • خواهان نزدیکی زیادی توی رابطه است؛ یعنی دوست داره تمام مدت با شما وقتشو بگذرونه، با شما بره تعطیلات، با شما توی یه خونه زندگی کنه و تماس فیزیکی رو خیلی دوست داره. • نگرانی‌اش رو درمورد طرد شدن از سوی شما ابراز می‌کنه؛ می‌خواد درمورد جایگاهش توی زندگی شما مطمئن بشه، می‌خواد بدونه شما هنوز به پارتنر قبلی‌تون احساسی دارید یا نه، تلاش می‌کنه تا شما رو خشنود بکنه و می‌ترسه که دیگه بهش احساسی نداشته باشید. • این شخص وقتی توی رابطه نیست ناراحت و ناخشنوده. • برای جلب علاقه یا توجه شما نقش بازی می‌کنه؛ اگر چند روز باهاش تماس نگیرید به بی‌علاقگی و سردی تظاهر می‌کنه، وانمود می‌کنه سرش شلوغه. • به‌راحتی نمی‌تونه درمورد چیزی که دلخوره حرف بزنه، توقع داره شما اون موضوع رو حدس بزنید، اگر شما نتونستین متوجه بشین برون‌ریزی و تخلیه‌ی هیجانی می‌کنه. • بجای حل مشکل، برون‌ریزی می‌کنه؛ موقع مشاجره و اختلاف تهدید به رفتن می‌کنه اما بعد تصمیمش عوض می‌شه، از خواسته‌ها و نیازهاش حرفی نمی‌زنه اما دست آخر از ناراحتی‌های انباشته شده ابراز ناراحتی می‌کنه. • طی رابطه مسائل را فقط از دید خودش می‌بینه. • صبر می‌کنه شما جو رابطه رو تعیین کنید تا خودش لطمه‌ای نبینه، اگه شما از احساساتتون بگین او هم از احساساتش می‌گه، نمی‌خواد خطر کنه. • درگیر و نگران رابطه است؛ وقتی با هم نیستین یا خیلی تماس می‌گیره و پیام می‌ده یا اصلاً تماس نمی‌گیره و صبر می‌کنه تا شما تماس بگیرین. •می‌ترسه مسائل کوچیک رابطه رو خراب کنه، فکر می‌کنه باید خیلی تلاش کنه تا رضایت و علاقه‌ی شما رو جلب کنه. • به وفاداری شما به خودش سوءظن داره. داشتن اکثر این ویژگی‌ها نشونه یه دلبستگی ناایمن از نوع اضطرابیه. #دلبستگی @sara_Gholaminejad

✨️ ‌تا زمانی که از وضعیتی در درون خویش ناهشیار باشید، آنرا در بیرون و زندگی خویش به شکل سرنوشت ملاقات می‌کنید. در پس هر فرايند دردناك زندگی، پاداشی نهفته است كه در ابتدا برای خودآگاهی قابل‌ درك نيست. اما هر رنجی در خدمت روشن‌ كردن قسمت تاريكی از ناخودآگاهی و حركتی از پراكندگی به سوی يكپارچگی است. همه ی ما با انکار بخش های منفی درون خود، در حال پرورش یک جنایتکار هستیم. _ کارل یونگ @sara_Gholaminejad

فیلم ارزش عاطفی درباره‌ی این پرسشه که آیا هنر می‌تونه جای عشق ازدست‌رفته رو بگیره؟ پدر، بیشتر از این‌که بلد باشه رابطه بسازه، تصویر می‌سازه. اون احساساتش رو مستقیم زندگی نمی‌کنه؛ اون‌ها رو کارگردانی می‌کنه. خونه‌ی خانوادگی تو فیلم هم فقط یک مکان نیست؛ نوعی ناهوشیار جمعیه، انباشته از خاطره و فقدان... ما فردا (پنجشنبه ۱۸ تیر) ساعت ۱۹ دور هم جمع می‌شیم تا شخصیت‌ها و روابط رو توی این فیلم واکاوی کنیم. ​اگر دوست داری به جمع‌مون اضافه بشی، از طریق لینک زیر پیام بده: @SaraGhPsychologist ​📌 فایل فیلم در کانال قرار گرفته و پین شده تا بتونید قبل از جلسه تماشاش کنید.

​چرا می‌بوسیم؟ کالبدشکافی یک غریزه‌ی حیاتی 🧠💋 ​وقتی به سکانس فرندز نگاه می‌کنیم، شاید در نگاه اول به نظر برسد که بحث دخترها و پسرها صرفاً یک کل‌کل کمدی یا فانتزی رمانتیک است؛ اما از نظر روان‌شناسی تکاملی و نوروبیولوژی، حق کاملاً با دخترهاست! بوسه اصلاً یک رفتار ساده یا صرفاً یک ژست عاشقانه نیست؛ بلکه یک ابزار تکاملی فوق‌العاده پیچیده برای بقا و سنجش رابطه است. ​بیاین این رفتار غریزی رو از چند زاویه بررسی کنیم: ​🧬 ۱. رادار ناخودآگاه برای سنجش ژنتیک: وقتی کسی را می‌بوسید، مغز شما در کسری از ثانیه، بزاق طرف مقابل را آنالیز می‌کند. در این فرآیند، اطلاعاتی درباره‌ی سیستم ایمنی او به مغز مخابره می‌شود. "تکامل" این مکانیزم را طراحی کرده تا مطمئن شود پارتنر شما از نظر ژنتیکی با شما سازگار است یا نه. برای همین است که گاهی همه‌چیز در کلام و چت عالی است، اما با اولین بوسه کل حس عاطفی فروکش می‌کند؛ بدن سیگنال «عدم سازگاری» فرستاده است! ​⚖️ ۲. تفاوت نگاه زنان و مردان: تحقیقات روان‌شناسی تکاملی نشان می‌دهد که نگاه دو جنس به این مقوله کاملاً متفاوت است. ​برای زنان بوسه یک ابزار دائمی برای ارزیابی میزان صمیمیت، وفاداری و کیفیت رابطه در طول زمان است. زنان از طریق کیفیت بوسه، میزان تعهد و حضور روانی پارتنرشان را ارزیابی می‌کنند. ​برای مردان بیشتر نقش یک محرک، چراغ سبز و پل ورود به رابطه‌ی جنسی را دارد (دقیقاً همان‌طور که چندلر در سکانس می‌گوید: «مثل کمدینی که می‌آید روی استیج تا خواننده‌ی اصلی بیاد!»). ​🧪 ۳. بمباران شیمیایی مغز و فواید روان‌شناختی آن: یک بوسه‌ی عمیق و باکیفیت، معجون هورمونی مغز را کاملاً تغییر می‌دهد. ​اوکسی‌توسین (هورمون دلبستگی): به شدت ترشح می‌شود و حس امنیت و پیوند عمیق ایجاد می‌کند. ​دوپامین (هورمون پاداش): حس لذت و شور و اشتیاق را بالا می‌برد. ​کورتیزول (هورمون استرس): سطحش به شدت سقوط می‌کند؛ این یعنی یک ضد استرس طبیعی و فوری. ​❌ ۴. سندروم «هم‌خانگی»؛ وقتی بوسه‌ها می‌میرند: در روابط طولانی‌مدت، یکی از اولین چیزهایی که به مرور حذف می‌شود، همین بوسه‌های بی‌دلیل، کوتاه و صمیمانه است. وقتی بوسه از رابطه حذف می‌شود، ترشح اوکسی‌توسین کاهش می‌یابد و اینجاست که فاصله عاطفی، حس طردشدگی و سندروم «هم‌خانگی به جای همسری» شروع می‌شود. رابطه بدون بوسه، صمیمیت غریزی و امن خودش را از دست می‌دهد. ​خلاصه که بدن هیچ‌وقت دروغ نمی‌گوید. بوسه زبان بدون لکنت ناخودآگاه ماست برای اینکه بگوید: «من در کنار تو امنم» یا «چیزی در این رابطه کم است». #روانشناسی_رابطه #روانشناسی_تکاملی #پاپ_کالچر #روز_جهانی_بوسه ​@sara_Gholaminejad

​به مناسبت روز جهانی «بوسه» نگاهی داشته باشیم به این سکانس معروف از سریال «فرندز». شما چی فکر می‌کنید؟ بوسیدن صرفاً یه عمل رمانتیکه یا قضیه پیچیده‌تر از این حرفاست؟ @sara_Gholaminejad

حالا که سبک دلبستگی خودمون رو تشخیص دادیم، بریم سراغ تشخیص سبک دلبستگی پارتنرمون👇🏻 اگه یارتون: • پیام‌های ضد‌و‌نقیضی ارسال می‌کنه؛ مثلاً گاهی زیاد تماس می‌گیره و گاهی هیچ خبری ازش نیس. • برای حفظ استقلال خودش اهمیت زیادی قائله و از وابستگی و "محتاج‌بودن" بیزاره؛ مثلاً می‌گه من به فضا و فاصله‌ی زیادی نیاز دارم، فعلاً وقتی برای رابطه جدی ندارم و... • ارزش شما یا پارتنرهای قبلیش رو پایین میاره حتی به شوخی؛ به پارتنر قبلیش خیانت کرده، شما رو دست میندازه و... • از راهبردهای فاصله‌گیری عاطفی یا فیزیکی استفاده می‌کنه؛ مثل کسایی که از همسرشون جدا زندگی می‌کنن یا از تخت‌خواب جداگانه استفاده می‌کنن، تنهایی میرن تعطیلات، حتی موقع قدم زدن از یارشون جلوتر راه میرن و... • به حد‌و‌مرز در رابطه خیلی اهمیت می‌ده؛ مثلاً شما رو به منزلش دعوت نمی‌کنه و ترجیح می‌ده در منزل شما وقت بگذرونه. • دیدگاه عاشقانه‌ی او درمورد چگونگی روابط واقع‌بینانه نیست؛ یک شخص ایده‌آل توی ذهنش داره که یه روز قراره پیداش کنه، رابطه‌ی قبلیش رو کامل و بی‌نقص می‌دونه اما درمورد اینکه ایراد اون رابطه چی بود مبهم و دوپهلو حرف می‌زنه. • بدگمان و بی‌اعتماده؛ می‌ترسه پارتنرش ازش سوءاستفاده کنه، مثلاً می‌ترسه ازش سوءاستفاده مالی بشه. • دیدگاه سخت‌گیرانه و قوانین انعطاف‌ناپذیری درمورد رابطه داره؛ مثلاً نوع خاصی از همسر رو بشدت ترجیح می‌ده یا می‌گه بهتره ازدواج نکنیم. • موقع اختلافات، محل رو ترک می‌کنه وگرنه هیجاناتش فوران می‌کنه. • منظورش رو واضح و شفاف نمی‌گه، صبر می‌کنه تا شما احساسات او را حدس بزنین؛ نمی‌گه دوستت دارم، وضعیت رابطه رو در ابهام نگه می‌داره. • نمی‌تونه راحت درمورد آنچه بین‌تون می‌گذره حرف بزنه؛ کاری می‌کنه که نتونین بپرسین سرنوشت این رابطه چی می‌شه، توضیح نمی‌ده یا حتی درمورد یک‌سری مسائل اصلاً اجازه پرسشگری به شما نمی‌ده. اگه یارتون اکثر این ویژگی‌ها رو داره، احتمالاً سبک دلبستگی‌ش اجتنابیه. #دلبستگی @sara_Gholaminejad

برخی اوقات به سرعت و شتاب در حال شنا در یک رودخانه خشک هستی و میخواهی هرچه سریعتر، به عشق برسی و رابطه برقرار کنی و از تنهایی نجات پیدا کنی، چون به شدت از تنهایی میترسی و در برابر تنهایی، احساس درماندگی و ناتوانی میکنی. نیاز عمیق و شدیدی بصورت یک عطش روانی برای ایجاد یک رابطه و عشق در خودت احساس میکنی. ‌ ولی غافل از این هستی، که این نیاز، یک سرابی بیش نیست و اصل اساسی و مهم در اینه که بتونی با شجاعت تمام، تنهایی رو بپذیری و فردیت خودتو قبول کنی و با تنهایی روبرو بشی و باید بتونی به خودت ثابت کنی که حتی تنها و بدون رابطه هم میشه شاد و خوشحال بود. تمام رشد و تکامل و استقلال و متکی به نفس بودن، در این جدایی و رویارویی شجاعانه با تنهایی، نهفته است... مثل کودکی که مادر با بیرحمی تمام، بند نافشو در هنگام تولد میبره، ما هم باید این بند ناف روانی " نیاز به بودن دیگری " و از وجودمون پاره کنیم. بعد اونوقته که اگر با کسی هستی از روی نیاز نیست، بلکه از روی اشتیاقه و تازه اونوقته که توانایی عشق ورزیدن سالم رو پیدا میکنی. شرط لازم برای داشتن عشق سالم پذیرفتن و برخورد فعالانه و شجاعانه و بدون ترس "احساس تنهایی" است. هیچ رابطه ای قادر به از میان بردن تنهایی نیست. من معتقدم اگر بتوانیم موقعیت های تنها و منفرد خویش را در هستی بشناسیم و سرسختانه با آنها روبرو شویم، قادر خواهیم بود رابطه ای مبتنی بر عشق و دوستی با دیگران برقرار کنیم. در صورتیکه اگر در برابر فشار تنهایی، وحشت بر ما غلبه کند، نمیتوانیم دستمان را بسوی دیگران بگشائیم، بلکه باید دست و پا بزنیم تا در دریای هستی غرق نشویم. _اروین یالوم @sara_Gholaminejad

​"سبک دلبستگی" من چیه؟ ▪️​اگه سبک دلبستگی شما "اضطرابی" باشه: عاشق این هستین که به پارتنرتون بسیار نزدیک بشین و ظرفیت بالایی برای صمیمیت دارین. با‌وجود‌این، اغلب واهمه دارین که او به اندازه‌ای که شما دوست دارین، مایل به نزدیک شدن نباشه. روابط معمولاً بخش زیادی از انرژی شما رو صرف خودش می‌کنه. به تغییرات رفتاری و حالات پارتنرتون بسیار حساس هستین و گرچه حدس‌هاتون اغلب درسته، اما رفتارهای او رو بیش از حد شخصی تلقی می‌کنین. در رابطه احساسات منفی زیادی رو متحمل می‌شین، به‌سادگی ناراحت می‌شین و در نتیجه ممکنه دست به تخلیه‌ی هیجانی بزنین و چیزایی بگین که بعداً پشیمون بشین. بااین‌حال اگه فردی بتونه امنیت و اطمینان خاطر بالایی براتون فراهم کنه، می‌تونین رضایت و وفاداری بالایی از خودتون نشون بدین. ▫️​اگه "ایمن" باشین: داشتن روابط گرم و عاشقانه براتون طبیعیه. از صمیمیت لذت می‌برین بدون اینکه نگران از دست رفتن رابطه باشین. مسائل رابطه رو با دل‌و‌جون می‌پذیرین و به‌سادگی سر هر چیزی ناراحت نمی‌شین. نیازها و احساسات خودتون رو راحت ابراز می‌کنین، متوجه احساسات یارتون هستین و به اون واکنش مناسب نشون می‌دین. موفقیت‌ها و چالش‌ها رو با پارتنرتون در میون می‌ذارین و مواقعی که به شما نیاز داره، حضور دارین. ▪️​و اگه "اجتنابی" باشین: حفظ بی‌نیازی و استقلال براتون حیاتیه و اغلب استقلال خودتون رو به روابط صمیمی ترجیح می‌دین. با اینکه در عمق وجودتون دلتون می‌خواد به دیگران نزدیک بشین، اما از نزدیکی بیش از حد احساس خفگی یا ناراحتی می‌کنین و پارتنرتون رو در فاصله‌ی مشخصی نگه می‌دارین. وقت‌تون رو با نگرانی درمورد روابط عاشقانه و طرد شدن تلف نمی‌کنین. معمولاً از نظر عاطفی چندان در دسترس نیستین و پارتنرتون ممکنه از فاصله‌گیری شما شکایت کنه. در برابر هر نشونه‌ای از کنترل شدن یا ورود به قلمروی شخصی‌تون، بشدت جبهه می‌گیرین. ▫️​البته ما همیشه در یک قالب ثابت نمی‌مونیم؛ گاهی ممکنه ترکیبی از ویژگی‌های اضطرابی و اجتنابی رو تجربه کنیم که در روانشناسی بهش سبک دلبستگی «آشفته یا سازمان‌نیافته» می‌گن؛ یعنی فرد همزمان هم تشنه صمیمیته و هم از آسیب دیدن در آن وحشت داره. ​شما فکر می‌کنین سبک دلبستگی غالب شما و پارتنرتون کدومه؟ ​#دلبستگی #روانشناسی_رابطه #سبک_دلبستگی ​@sara_Gholaminejad

🎬 پیش‌نیاز ویژه برای وبینار تحلیل روان‌شناختی «ارزش عاطفی» ​پیشنهاد می‌کنیم پیش از شرکت در رویداد، حتماً یک بار فیلم درخشان «ارزش عاطفی» را تماشا کنید تا آمادگی کامل برای واکاوی مرز باریک میان زخم‌های بین‌نسلی، چالش‌های صمیمیت عاطفی و پناه بردن به هنر به عنوان یک دفاع روانی را داشته باشید. جزئیات وبینار: ​🗓 زمان برگزاری: پنجشنبه ۱۸ تیرماه ⏰ ساعت: ۱۹:۰۰ 💻 پلتفرم: گوگل‌میت 💸 هزینه ثبت‌نام: ۳۰۰ هزار تومان ​🔴 برای ثبت‌نام به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist ​#فیلم_درمانی #تحلیل_فیلم #ارزش_عاطفی #روابط_بین_فردی #روانشناسی_تحلیلی #سینما_و_روانشناسی #زخم_بین_نسلی ​@sara_Gholaminejad

🎬 وبینار تحلیل روان‌شناختی فیلم «ارزش عاطفی» (Sentimental Value) ​تا حالا به این فکر کردی که چرا بعضی آدم‌ها با اینکه ادعای دوست داشتن دارند، بلد نیستند صمیمی باشند و انگار همیشه پشت یک نقاب یا دیوار پنهان شده‌اند؟ چرا زخم‌های قدیمی دوران کودکی و رابطه با والدین، هنوز هم روی روابط امروز ما سایه می‌اندازند؟ ​در این وبینار، با عینک روان‌شناسی به واکاوی اثر بی‌نظیر یوآخیم تری‌یر می‌نشینیم تا مرز باریک میان زخم‌های بین‌نسلی، رابطه پدر و دختری، فرار از صمیمیت عاطفی و پناه بردن به هنر به عنوان یک دفاع روانی را واکاوی کنیم. این رویداد، فرصتی برای فهم گره‌های عاطفی ناگشوده در زندگی خودمان است. ​🔸 این رویداد به طور ویژه برای: علاقه‌مندان به سینما و خودشناسی، کسانی که به دنبال درک ریشه‌ی چالش‌های والد-فرزندی و روابط عاطفی هستند، و همچنین درمانگران و دانشجویان روان‌شناسی است. ​📅 زمان برگزاری: پنجشنبه ۱۸ تیرماه ⏰ ساعت: ۱۹:۰۰ 💻 پلتفرم: گوگل‌میت 💰 ثبت‌نام: ۳۰۰ هزار تومان ​🔴 جهت ثبت‌نام به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist ​#فیلم_درمانی #تحلیل_روانشناختی #ارزش_عاطفی #سینما_و_روانشناسی ​@sara_Gholaminejad

​امروز فیلم "ارزش عاطفی" رو دیدم؛ از اون شاهکارهای عمیقی بود که دست می‌ذاره روی بندبند تروماهای نسلی، روابط خانوادگی و سوگ... واقعاً حیفم اومد لذت تحلیل کردنش رو با شما شریک نشم. برای همین هم تصمیم گرفتم بعد از چند ماه، وبینارهای تحلیل فیلم رو دوباره برگزار کنم. فردا فایل فیلم رو براتون می‌ذارم و جزئیات وبینار رو هم به‌زودی بهتون می‌گم🤍

‌آرزو می‌کنم روزهایت بدون نظرات احمقانه‌ای بگذرند که باعث می‌شوند حس کنی قضاوت شده‌ای یا حالت تهوع بگیری یا از بی‌احساس‌بودن مردم شوکه شوی یا حتی چیزهایی بدتر از این‌ها. آرزو می‌کنم کسی تو را با سکوت یا حتی مسخره‌بازی مهربانانه یا [هر چیزی] که در آن لحظه نیاز داری، در چاله‌چوله‌های زندگی‌ات همراهی کند. 📚 چگونه رنجی را که نمی‌توانیم درمان کنیم به دوش بکشیم 👤 مگان دیواین ❤️‍🩹 چقدر در چاله‌چوله‌های زندگی، به جای راه‌حل‌های منطقی و نصیحت‌های فیلسوفانه، فقط دلمون یه "حضور امن" خواسته؟ کسی که بدون قضاوت، کنار تاریکی‌های روانمون بشینه و اجازه بده "حالمون بد باشه"، تا زمانی که خودمون راه عبور رو پیدا کنیم. در هنردرمانی هم ما دقیقاً همین کار رو می‌کنیم؛ به جای فرار از رنج، به اون فرم و رنگ می‌دیم تا بتونیم با هم به دوشش بکشیم... شما چطور؟ آیا کسی رو دارین که در این چاله‌چوله‌ها با سکوت یا مهربانی همراهی‌تون کنه؟ ​#هنر_درمانی #کتاب_درمانی #مگان_دیواین #سوگواری #اگزیستانسیالیسم @sara_Gholaminejad

​وقتی یک شهر تا سرحد مرگ رقصید! 🩸🩰 ​سال ۱۵۱۸ در استراسبورگ (فرانسه امروزی)، یکی از عجیب‌ترین، ترسناک‌ترین و در عین حال مستندترین وقایع تاریخ پزشکی و اجتماعی رخ داد: «طاعون رقص». ماجرا از اواسط ژوئیه شروع شد؛ زمانی که زنی به نام «فراو تروفیا» (Frau Troffea) بدون هیچ موسیقی و با چهره‌ای تهی از شادی، در یکی از کوچه‌های تنگ شهر شروع به رقصیدن کرد. او روزها به این کار ادامه داد و در عرض یک ماه، جمعیت رقاصان مسخ‌شده به حدود ۴۰۰ نفر رسید! ​مقامات شهری که کاملاً گیج شده بودند، به جای قرنطینه یا درمان، تصور کردند اگر این آدم‌ها بیشتر برقصند، انرژی‌شان خالی می‌شود! پس برایشان سن ساختند و نوازنده استخدام کردند؛ حرکتی که مثل بنزین روی آتش عمل کرد و آمار مرگ ناشی از سکته‌های قلبی، مغزی و خستگی مفرط را به اوج رساند. اما راز این جنون جمعی چه بود؟ ​در طول تاریخ، سه نظریه بزرگ برای رمزگشایی از این طاعون مطرح شده است که علم امروز آن‌ها را این‌گونه کالبدشکافی می‌کند: ​▫️مسمومیت با چاودار | فرضیه شیمیایی: این نظریه می‌گوید مردم از نان‌های آلوده به قارچ «ارگوت» استفاده کرده بودند؛ کپکی که روی غلات رشد می‌کند، حاوی ترکیبات شیمیایی شبیه به LSD است و تشنج و توهم شدید ایجاد می‌کند. ​نقدی که به این فرضیه وارد است این است که مسمومیت با ارگوت بسیار دردناک است و با مختل کردن جریان خون در دست و پا، راه رفتن عادی را هم سخت می‌کند؛ چه برسد به اینکه آدم‌ها بتوانند ۷ روز پشت‌سرهم با گام‌های موزون برقصند! بنابراین، علم امروز این فرضیه را خیلی قوی نمی‌داند. ​▪️آیین مذهبی و نفرین «سنت ویتوس» | فرضیه فوبیا: در آن دوران، مردم به شدت باور داشتند که اگر «سنت ویتوس» (یکی از قدیسان) را خشمگین کنند، او آن‌ها را به طاعون رقص مجازات می‌کند. پس رقصیدن برای آن‌ها یک آیین انتخابی نبود، بلکه یک «فوبیای عمیق مذهبی» بود. آن‌ها می‌رقصیدند چون فکر می‌کردند نفرین شده‌اند و باید آن‌قدر دست‌پا بزنند تا قدیس آن‌ها را ببخشد. ​▫️ بیماری روان‌تنی جمعی: امروزه روان‌پزشکی این پدیده را قوی‌ترین عامل می‌داند. استراسبورگ در آن سال‌ها یک جهنم واقعی بود: قحطی کمرشکن، شیوع جذام و سیفلیس و سایه‌ی سنگین خرافات. وقتی رنج روانی یک جامعه از حد تحمل فراتر می‌رود، روان یک مکانیسم دفاعی خلق می‌کند. در واقع، ذهن مچاله شده‌ی آن مردم، «درد» را به «حرکت» تبدیل کرد. وقتی کلمات قاصرند، بدن شروع به فریاد زدن می‌کند. رقص آن‌ها واکنش ناخودآگاه ذهن برای فرار از بیداری و تماشای مرگ تدریجی فرزندانشان از گرسنگی بود. مسخ شدن و تا حد مرگ رقصیدن، بسیار آسان‌تر از بیدار ماندن و دیدن آن همه مصیبت بود. ​🌀 از عینک کارل یونگ: فوران کهن‌الگوی دیونیسوس و سایه‌ی جمعی: ​اگر از دیدگاه روان‌شناسی تحلیلی کارل یونگ به ماجرا نگاه کنیم، این یک مثال تکان‌دهنده از «هیستری جمعی» است. در نگاه یونگی، وقتی یک جامعه تحت فشار شدید فقر، سنت‌های مذهبی سخت‌گیرانه و سرکوب غریزه‌ها قرار می‌گیرد، این انرژی‌های سرکوب‌شده نابود نمی‌شوند، بلکه به درون «سایه‌ی جمعی» رانده می‌شوند. استراسبورگِ سال ۱۵۱۸، مثل دیگی جوشان از ترس‌ها و دردهای سرکوب‌شده بود. ​وقتی «فراو تروفیا» اولین جرقه را زد، در واقع نقش یک کاتالیزور را بازی کرد. او دریچه‌ی سد ناخودآگاه جمعی شهر را باز کرد. با باز شدن این دریچه، کهن‌الگوی «دیونیسوس» (خدای رهایی، خلسه، جنون و رقص مهارناپذیر) که قرن‌ها توسط کلیسا سرکوب شده بود، به یک‌باره فوران کرد و کنترل «من عاقل» (Ego) مردم را به دست گرفت. ​مردم استراسبورگ رقص ارادی نمی‌کردند؛ آن‌ها توسط یک آرکیتایپِ از کنترل خارج شده «تسخیر» شده بودند تا در بی‌خبری مطلق، رنج واقعیت را فراموش کنند؛ حتی به قیمت جانشان. این طاعون به ما ثابت می‌کند که وقتی روح یک جامعه از درد لبریز شود و راهی برای فریاد نداشته باشد، ناخودآگاه جمعی بدن‌ها را به خط می‌کند تا، تا سرحد مرگ برقصند. مرز بین تن و روان، بسیار باریک‌تر از آن است که تصور می‌کنیم... ​#روانشناسی_تحلیلی #ناخودآگاه_جمعی #سایه_جمعی #روان_تنی #تحلیل_مفهومی #تاریخ_و_روان #هیستری_جمعی @sara_Gholaminejad

​وقتی ناامنی رابطه، تبدیل به درد بدن می‌شود! ​وقتی همسرمان نتواند نیازهای اولیه‌ی ما را در دلبستگی برآورده کند، دچار احساس بی‌قراری و تنش شدیدی می‌شویم که ما را در معرض بیماری‌های مختلف قرار می‌دهد. وقتی‌ که رابطه‌ی عاطفی با فردی را شروع می‌کنیم که تکیه‌گاه امنی برایمان فراهم نمی‌کند، نه فقط خوشبختی و سلامتی عاطفی‌مان، بلکه سلامتی جسمانی‌مان هم قربانی می‌شود. ​روان‌شناسی دلبستگی به ما می‌گوید: تنهایی و ناامنی در زندگی مشترک، فقط یک حس غمگین روحی نیست؛ یک تهدید زیستی برای سلول‌های بدن شماست. ذهن که از ترمیم رابطه ناامید شود، بدن شروع به فرسوده شدن می‌کند❤️‍🩹 ​#دلبستگی ​@sara_Gholaminejad

📖 اگر می‌خواهید راهی به‌سوی خوشبختی و استقلال بیابید، ابتدا مناسب‌ترین آدم را برای وابستگی بیابید و با او همسفر شوید. ✍️🏻 راز بزرگ روان‌شناسی روابط همین پارادوکسه. ما تا زمانی که یک "پایگاه امن" در این دنیا نداشته باشیم، جرات نمی‌کنیم مستقل شویم. آدم مناسب برای وابستگی، کسی نیست که دست‌وپای شما رو ببنده؛ کسیه که حضور امنش، به پشتوانه‌ی شجاعت شما برای پرواز تبدیل می‌شه. #دلبستگی @sara_Gholaminejad

​خبر خودکشی «ویکتور یالوم»، فرزند اروین یالوم بزرگ، جامعه‌ی روان‌شناسی رو تکون داد. مردی که خودش روان‌شناس بود و در خانواده‌ی بنیان‌گذار روان‌درمانی وجودی رشد کرده بود. این اتفاق، یادآور یک حقیقت عریانه: ​آدمی موجودی چندلایه، آسیب‌پذیر و نیازمند مراقبت همیشگیه. هیچ عامل واحدی نمی‌تونه انسان رو از آسیب‌پذیری مصون کنه؛ نه آگاهی، نه کمک به دیگران، نه داشتن پدری فرهیخته و نه هیچ ویژگی دیگه‌ای. ​همه ما به مجموعه‌ای از تلاش‌ها، مراقبت‌ها و حمایت‌ها نیاز داریم؛ مخصوصاً اگه آسیب‌پذیری‌های اولیه‌ای مثل تجربه‌های آسیب‌زای کودکی، زمینه ژنتیکی یا ضربه‌های عمیق عاطفی وجود داشته باشه. ​این سوگ به ما یادآوری می‌کنه که دانش روان‌شناختی یا داشتن پدری فیلسوف، زره ضدگلوله در برابر رنج‌های عمیق روانی نیست. ما در برابر شکنندگی روانمون، همگی انسان‌هایی هم‌سطح و نیازمند حمایتیم. روان‌درمانی جادو نمی‌کنه؛ فقط به ما یاد میده چطور با این شکنندگی کنار بیایم. ​#رواندرمانی_وجودی #سوگ #بحران_وجود_گرایی ​@sara_Gholaminejad

وقتی ما به کسی دل می‌بندیم، در هر دوی ما یک وضعیت فیزیولوژیک واحد شکل می‌گیره. شریک عاطفی ما، فشار خون، نبض، تنفس و میزان هورمون‌های خون رو در بدن ما تنظیم می‌کنه؛ ما دیگه موجودیت‌های کاملاً مجزایی نیستیم. ​وابستگی یک واقعیته زیستیه و به انتخاب، اراده یا ترجیح فرد متکی نیست. ​وقتی دو نفر روابط صمیمانه برقرار می‌کنن، رضایت و سلامتی عاطفی و روحی همدیگرو تنظیم می‌کنن. حضور و نزدیکی فیزیکی اونها، مستقیماً روی واکنش‌های بدنی‌شون موقع اضطراب تاثیر می‌ذاره. ​#دلبستگی @sara_Gholaminejad

بچه‌ها حتی اگه تمام نیازهای تغذیه‌ای‌شون برآورده بشه اما کسی رو کنارشون نداشته باشن تا بهش دلبسته و نزدیک بشن، نمی‌تونن به‌طور طبیعی پرورش پیدا کنن و حتی از رشد جسمی، هوشی، عاطفی و اجتماعی بازمی‌مونن! ​شاید بپرسید مگه ممکنه؟ «رنه اسپیتز» روان‌شناس معروف در دهه ۱۹۴۰ پژوهش تکان‌دهنده‌ای روی نوزادان یک پرورشگاه انجام داد. در اون پرورشگاه، همه‌چیز از نظر بهداشتی، پزشکی و تغذیه کاملاً استریل و بی‌نقص بود؛ اما هر پرستار مسئول رسیدگی به تعداد زیادی نوزاد بود و وقت نداشت با اون‌ها رابطه‌ی عاطفی، کلامی یا آغوش لمسی برقرار کنه. ​نتیجه فاجعه‌بار بود: این بچه‌ها با وجود سیر بودن و حضور در محیطی تمیز، پدیده‌ای به نام «افسردگی اتکایی» یا ماراسموس رو تجربه کردند. سرعت رشد جسمی‌شون به‌شدت افت کرد، سیستم ایمنی بدنشون ضعیف شد و حتی نرخ مرگ‌ومیر در میان اون‌ها به طرز عجیبی بالا رفت؛ فقط و فقط به یک دلیل: قحطی عاطفه و دلبستگی. ​این آزمایش به دنیا ثابت کرد که «رابطه و دلبستگی ایمن»، تفننی یا ثانویه نیست؛ بلکه یک نیاز بیولوژیک و حیاتی برای بقای نوع بشره. انسان بدون دلبستگی، حتی در ایده‌آل‌ترین آزمایشگاه‌ها هم پژمرده می‌شه. ​#دلبستگی ​@sara_Gholaminejad