𝒰𝓃𝒶 𝒹ℴ𝓃𝓃𝒶 𝓃ℯ𝓁 𝓈ℴℊ𝓃ℴ

شعری‌که همیشه باهاش گریه‌کردم...

مرا با خود خواهد برد...

خیلی دوسش دارم...

— The Dreamers, Bernardo Bertolucci (2003)

گاهی اوقات تبدیل میشی به دونفر! شاید‌هم نه فقط دو نفر!؟ که فقط و فقط نیازمند یک نقطه‌ی امن..! واقعا توی ذهنم دوست دارم یه کلبه‌ی چوبی بسازم، و کلی چیز های قشنگ و شاید هم غم اندوه، خشم، نفرت، تنفر، و هر احساس انسانی رو درونش خودم با خودم تکرارش کنم، نیازمند یک درخت سرو سبز‌..که بشه تکیه گاه تنهایی های من! ای‌روح بی پناه من... چقدر چقدر نیازمند یه دختر سرو سبزه...

لطفاً پست‌های زیر رو برای اهدای خون چک کنید و اطلاع رسانی کنید. مراکز اهدای خون تهران / شرایط اهدای خون / مراکز اهدای خون جنوب / از شهر‌های دیگه هم خون بدیم به جنوب می‌رسه؟

خسته واقعا خستم میکنن...

ذهنم رو خسته میکنن.. سر و صدا... سروصدا سروصدا های بی‌پایان...

نمیتونم بخدا نمیتونم واقعا حرف‌ها رفتار ها نگاه ها افکار ها خیلی خیلی خیلی خیلی عجیبن!!!! کهنه‌هستن...غیر‌قابل درک...و غیر قابل تحمل...

بچه‌ها من‌رو درک میکنید!؟ باور کنید موضوع غرور نیست!

من چطور دووم بیارم بین اینهمه انسانی اصلا قابل درک نیستن.....خواهش میکنم خواهش میکنم کمی عمیق تر لطفا لطفا لطفا...

چقدر انسان ها فکر میکنن توی هر موضوع و مبحثی برای خودشون متخصصن و انقد با غرور راجبش حرف میزنن که انگار دکترای اون مبحث رو دارن... وای خدا...