نمی‌دانم،

طبق مشاهدات بنده بازنده‌ها همیشه درمورد این‌که بهترینِ تمامِ دوران هستند صحبت می‌کنند؛ مثلاً تو، رونالدو و اینایی که چنل دارند.

داشت پا به عصر جمعه می‌گذاشت، اما هنوز از زیر پتو بیرون نیامده بود. همچنان در جوار پتو، زیر کولر، آهنگ گوش می‌داد و از سوی دیگر این سطور را می‌نوشت. باید برای فراهم کردن ناهار تا سر کوچهٔ ماهی‌فروشان می‌رفت و البته این به نفعش بود؛ می‌توانست سیگارش را هم تهیه کند. اما متأسفانه، یا شاید خوشبختانه، کون گشادش اجازهٔ هیچ تحرکی به او نمی‌داد.

بسم الله الرحمن الرحیم...

باید یک فهرست از اسم‌ ها و جبهه های مختلف تهیه کنم و کنار تک‌ تکشان بنویسم: «ایچین سکیم».

این قوطیِ رانی فاقدِ تکهٔ های هلو می‌باشد.

در آپدیت بعدی سعی میکنم در ایران چشم به جهان نگشایم.

کُلُکْ.

آدمی یک خواب راحت و آسوده هم ندارد، پدر گی ها چرا برق را میبرید.

به‌نظر می‌رسد دیگر باید سیگارِ واپسینِ شب را کشید و در ساحتِ خواب فروغلتید.

عجب غفلتی؛ جقِ شب جمعه را از یاد بردم.

شهروندِ میانه رو و بی نزاکت.

مهمانِ من.

رقصِ موزون و قوسِ بی‌قرارِ ابرها.

چی داره این الکل لا مذهب که اینجوری میشه ارباب لحظه‌ات.

یک ساعت از فردا گذشت.

خدا جوان پسند است، سینه قبرستان پر از جوان هست.

کمتر از ۹ ساعت دیگر تا انتشار GTA6 باقی مانده و بنده باید خود را برای بازی کردن، با تخم هایم آماده کنم.

بعضی‌ها پِت‌شان سگ، گربه، مارمولک و... است. حالا همین «پِت» در زبان ما می‌شود «پدر». کیر در زبان و گویش کیریتون.