Hayatemiy

امثال شیما کاتوزیان فقط محدود به خودش نیستن؛ ما الان تو فضای مجازی با یه نسل جدیدی از «قصه‌گوها» و «اینفلوئنسرها» روبه‌رو هستیم که بلد شدن با هیجان، روایت‌های پررنگ و اغراق‌شده یا حتی با احساسات‌گرایی حساب‌شده، مخاطب رو جذب کنن. این آدم‌ها یک توانایی مهم دارن: مدیریت توجه. یعنی می‌دونن چی بگن، چطوری بگن و چطور کاری کنن که تو ناخودآگاهت اسکرول نکنی و همونجا بمونی. این مهارت کمی نیست، اما مشکل از جایی شروع میشه که این توانایی رو با «اثرگذاری واقعی» اشتباه می‌گیریم. اغلب امثال این افراد: بیشتر از این‌که دغدغه‌ی تغییر واقعی داشته باشن، دغدغه‌ی ماندن در مرکز توجه رو دارن. محتوایی تولید می‌کنن که بیشتر حکم سرگرمی یا مسکن لحظه‌ای داره تا راه‌حل. با وجود دنبال‌کننده‌های زیاد، در عمل تأثیر اجتماعی‌شون سطحی می‌مونه چون ارتباطی با مسائل واقعی، ساختاری و پیچیده‌ی جامعه ندارن. در واقع این‌ها بیشتر به آینه‌ی تمایلات زودگذر جامعه شبیه‌ان، نه موتور تغییر اون. به همین دلیل وقتی ما یا منتقدها «خیلی جدی» بگیریمشون، در واقع داریم به اشتباه خودمون دامن می‌زنیم. چون هرچقدر هم که قصه‌گو باشن، تغییر واقعی از دل تحقیق، شناخت عمیق و کنش‌گری واقعی میاد، نه از چند استوری و روایت پرهیجان

امثال شیما کاتوزیان بیش از اندازه توسط منتقدانشان جدی گرفته شده‌اند. این جدیت، شاید به این دلیل است که هنوز مرز بین قدرت قصه‌گویی و قدرت تأثیر واقعی را درست تشخیص نمی‌دهیم. او استاد روایت است؛ می‌داند چگونه مخاطب را پشت گوشی میخکوب کند، چگونه کنجکاوی و هیجان او را برانگیزد و توجه جمعی را برای مدتی طولانی در دست بگیرد. اما این مهارت، هرچند چشمگیر، لزوماً نشان‌دهنده تأثیر واقعی نیست. کسی که بلد است لالایی بگوید و با هیجانات کوتاه‌مدت و مخدرهای سطحی احساس غرور لحظه‌ای در دختران تازه بالغ شده ایجاد کند، الزاما قادر به تغییر زندگی زنان ایرانی یا درک تجربه‌های واقعی آن‌ها نیست. چیزی که اغلب از آن غافل می‌مانیم این است که زندگی زنان ایرانی چندوجهی و متنوع است؛ تجربه یک زن عشایر قشقایی، یا یک زن روستایی که بار عمده کارهای روزمره بر دوش اوست، از فهم و تأثیر روایت‌های سطحی فضای مجازی فراتر است. به بیان دیگر، فنّ قصه‌گویی و جذابیت دیجیتال نمی‌تواند جایگزین تجربه ‌ی زیسته، شناخت عمیق و حل مشکلات واقعی باشد. قدرت سرگرم کردن و مدیریت احساس مخاطب با قدرت ایجاد تغییر ملموس در زندگی واقعی یکسان نیست. همین اختلاف است که نشان می‌دهد بسیاری از «الگوهای سوشال‌مدیا» بیش از آنچه شایسته‌اند، جدی گرفته می‌شوند و در عین حال اثرگذاری واقعی‌شان محدود و اغلب سطحی است.

جمعه با لانگ ران و چیل کردن به راهه 🤍

صبوری کردن برای بعضی چیزها ارزششو داره.

از نوشتن برای همه دست کشیده‌ام. آدم وقتی ایمان آورد و اهلی شد، خودش و کلماتش را باید فقط قربانی پیامبرش کند. تو شمس منی. تو تنها خورشید منظومه‌ای هستی که من در گوشه‌ی ساکت آن هستم. تنها چشمه‌ی نور و گرما. گرمایی که می‌تواند آن‌قدر سوزنده ‌شود که تحملش از توان من خارج است. اما چاره چیست؟ تو تنها چشمه‌ی لایتناهی نوری.

Glow glow ✨✨✨

اعتماد به نفس وقتی جذابه که با هوش، اطلاعات درست و ادب همراه باشه، وگرنه هیچی مزخرف‌تر از آدم با اعتماد به نفسی نیست که چرت و پرت میگه و بی ادبه

تر تمیز و مرتب

ممنونم💕

خدایی ارزشی که چنلت داره خیلیه کلی چیز میشه یاد گرفت و استفاده کرد

بهترین محصول پاک کننده میکاپی که خریدم قطعا اینه همیشه عصای دستمه برای منی که از میکاپ زیاد بدم میاد و تحملشم ندارم

در واقع من به خیلی دلایل علاقه‌ای به دنبال کردن هیچ آنلاین‌شاپ، بلاگر یا اینفلوئنسر خاصی ندارم. یکی از دلایلش اینه که دوست دارم سبک زندگی و انتخاب‌هام واقعی و شخصی باشه و تحت تأثیر دیگران یا ترندهای گذرا قرار نگیرم. دنبال کردن این افراد گاهی باعث می‌شه تصمیمات ما بیش‌تر بر اساس تبلیغ و فشار اجتماعی باشه تا نیاز واقعی و علاقه خودمون. علاوه بر این، حس می‌کنم وقتی مدام در معرض زندگی و سبک دیگران قرار می‌گیریم، ناخودآگاه خودمون رو با اون‌ها مقایسه می‌کنیم و این می‌تونه باعث استرس یا نارضایتی بشه. بنابراین ترجیح می‌دم انتخاب‌هام و ترندهایی که دنبال می‌کنم بر اساس هویت واقعی و سلیقه شخصی خودم باشه، نه چیزی که شبکه‌های اجتماعی یا بلاگرها به ما القا می‌کنن.

درباره فالو نکردن بلاگر ها و اینفلوئنسر ها هم خیلی بهم خرده گفتین و ناشناس زیاد بود دربارش باید بگم که :

در نهایت، به نظرم بلاگرها و شبکه‌های اجتماعی تبدیل به یک بخش جدایی‌ناپذیر از زندگی ما شدن و تأثیرشون غیرقابل انکاره. اون‌ها می‌تونن الهام‌بخش و آموزشی باشن و ما رو با ایده‌ها و فرهنگ‌های جدید آشنا کنن، ولی همزمان لازمه مراقب باشیم که تحت فشار ترندها و مقایسه‌های غیرواقعی قرار نگیریم. چیزی که مهمه اینه که با نگاه آگاهانه و انتخاب درست، از نکات مثبتشون بهره ببریم و در عین حال هویت و سبک زندگی واقعی خودمون رو حفظ کنیم.

همچنین فکر می‌کنم بلاگرها باعث می‌شن ما دائم با دنیا و سبک زندگی دیگران مقایسه بشیم. مثلا یه بلاگر یه سبک زندگی خیلی خاص یا یه روتین روزمره نشون می‌ده، و ما ناخودآگاه خودمون رو با اون مقایسه می‌کنیم، حتی اگر شرایط ما کاملاً متفاوت باشه. این موضوع گاهی انگیزه‌بخش و الهام‌دهنده‌ست، ولی گاهی هم باعث استرس و احساس کمبود می‌شه. در عین حال، بلاگرها می‌تونن نقش آموزشی و اطلاع‌رسانی هم داشته باشن. ما از تجربیات و دانش اون‌ها چیزای زیادی یاد می‌گیریم، مثل نکات سلامتی، غذا، سفر یا مهارت‌های مختلف. پس در مجموع، حضورشون در زندگی ما خیلی پررنگ و متنوعه؛ یعنی هم می‌تونه مفید باشه، هم ممکنه چالش‌زا. مهم اینه که ما با نگاه آگاهانه و انتخاب درست از اون‌ها بهره ببریم، نه اینکه صرفاً تحت تأثیر سریع و گذرای ترندها باشیم.

واقعیت اینه که بلاگرها و اینفلوئنسرها امروز نقش خیلی مهمی تو زندگی ما دارن، به ویژه وقتی صحبت از ترندها و سبک زندگی می‌شه. خیلی وقت‌ها رفتار و انتخاب‌های ما تحت تأثیر چیزایی هست که تو شبکه‌های اجتماعی می‌بینیم؛ مثلا لباس، مدل مو، لوازم آرایشی، حتی نوع تفریح و سرگرمی‌مون. بعضی وقتا این تأثیر مثبت و الهام‌بخشه، چون ما رو با ایده‌ها و فرهنگ‌های مختلف آشنا می‌کنه و انگیزه می‌ده چیزای جدید تجربه کنیم. ولی از طرف دیگه، این تأثیر همیشه سالم نیست و گاهی باعث می‌شه ما دنبال چیزایی بریم که واقعاً به شخصیت و نیازهای واقعی‌مون نمیاد، یا حتی فشار روانی و مقایسه‌های غیرواقعی با دیگران ایجاد می‌کنه. به نظرم نکته مهم اینه که وقتی از شبکه‌های اجتماعی و بلاگرها استفاده می‌کنیم، آگاه باشیم که همه چیزی که می‌بینیم، واقعی و مفید نیست. باید بتونیم تشخیص بدیم کدوم ترندها واقعاً ارزش دنبال کردن دارن و کدوم‌ها فقط جنبه تبلیغاتی و گذرا دارن. در کل، نمی‌شه نقش بلاگرها و اینفلوئنسرها رو تو شکل دادن به سبک زندگی و ترندهای روز انکار کرد، اما این تاثیر هم می‌تونه مثبت باشه و هم منفی، بسته به نوع نگاه و انتخاب خودمون.

من خیلی دربارش شنیدم و از خیلی از دکترا هم پرسیدم و پیشنهاد دادن بالا ۲۵ شروع به استفاده کنیم و با کرم دور چشم فری اویل ترکیب کنیم و بعد بزنیم دقیقا مشابه سرم ویتامین سی

عزیزم تاحالا از رتینول تو روتین پوستیت استفاده کردی؟ توی یکی از عکسای پیجت دیدم میخواستم بدونم تجربت چیه

بوی پاییز پیچیده وسط خونه و من بین کارهای تیک خورده و تک نخورده به اوتمیل خیره شدم