اِنقباضِ مغزَم؛

چجور میگی عشق من و تو بی معنی نبوده فراموشم کردی جوری که انگار منی نبوده...

سپس به همان چیزی که بودم بازگشتم؛ یک سکوت طولانی اجتناب از گفتگو و میل به تنهایی..

خیلی دلم براش تنگ شده کاش فراموشی بگیرم راحت شم.

چاوشی چرا ول کن نیستی ؟...

هرروز منتظرم یه تکست ازت بیاد و بگی دلم برات تنگ شده.

انگار من و از همه جدا کردی، بردی یه جای دور و بعدش گفتی من دیگه نمیام، خودت تنهایی برو.

تمام دلتنگی من خلاصه می‌شود در فاصله‌ی کوتاه دستم تا دست تو.

امیدوارم تا حوصله دارید، بشه.

حوصله زندگی کردن رو ندارم دیگه اگه جایی منو دیدید آزادانه میتونین بکشیدم

از لاس زدن‌های بدون هدف، روابط لانگی که هیچوقت بهم نمیرسیم، چت کردن‌های الکی در جهت سرگرمی، وقت گذروندن و معاشرت کردن با کسی که نه واقعا دوستته، نه پارتنرته و نه همدیگه رو گردن میگیرین بیزارم، کلا بی‌هدفی و بلاتکلیفی تو هر زمینه‌ای برام غیرقابل تحمله.

یه غم بزرگی هست، برای همه چیزهایی که میتونست قشنگ‌تر باشه، برای ادمایی که میتونستن بهتر باشن، برای لحظه هایی که لازم نبود تنهایی سپری شن، یه غمی از همه کارهایی که شاید لایقش بودم، یه غم که خودم هم بهش خو گرفته‌ام.

او هرگز دوستم نداشت. عشق، مرا کور، کر و احمق کرده بود.

و من برای احساسی گریه می‌کردم که نمی‌دانستم دل‌تنگی است یا دل‌شکستگی و یا حتی دلخوری.

اونقدری که من برای غمگین نشدن ازت تلاش کردم، خودت برای غمگین نکردنم تلاش نکردی.