اِنقباضِ مغزَم؛

چقدر بده حسش

این ناراحت کنندست که ساعت ها مشغول کار و درس باشی و بعد که گوشیتو روشن می‌کنی هیچکس حتی یادی ازت نکرده و حالتو نپرسیده انگار تو دنیای هیچکس جایی نداری

‏زندگی هر روز به شدت مشغول اثبات اینه که "تازه کجاشو دیدی، این که چیزی نیست"

‏باگ زندگی اینجاست که بعضی چیزا به تلاشت ربطی نداره، بخواد نشه نمیشه و نمیشه و نمیشه.

مسئله اینه که همه غیر واقعی ان و هیچکس واقعا نیست

‏بین هزار تا چیزی که ناراحتم میکرد توام یکی از اونا بودی. ولی تنها چیزی که همیشه خوشحالم میکرد فقط و فقط تو بودی.

کاش بفهمم چرا هر روز دارم اینقدر تنها میشم

بزرگترین خیانتی که میتونید به ی آدم بکنید اینه که بدونید آدمش نیستید ، اما اجازه بدید اون آدم وابسته تون بشه..

امروز بد غم توشه

‏بدترین قسمت قوی بودن اینِ که هیچکس نمیفهمه جدی جدی داری درد میکشی، جدی جدی خسته شدی بریدی، جدی جدی کم اوردی و نمی دونی باید چیکار کنی.

میگفت "هیچوقتِ هیچوقتِ هیچوقت، هیچ آدمی برای من اون آدمی نبود که من برای آدمای زندگیم بودم.."

-خیلی قشنگه + نه ! تو خیلی قشنگی

‌‌به تنهایی بیشتر فکر می کنم؛ به این که بروم توی خودم، چشم بگذارم و هرگز پیدا نشوم.

‏خوش‌به‌حالتون که نمی‌دونید چتونه ، من می‌دونم چمه و هیچ کاری ازم برنمیاد.

قلبمو دو دستی تقدیم اونی میکنم که زود زود سین میزنه، توجه میکنه، شب بخیر صبح بخیر میگه و دوست داشتنو خوب بلده.

‏کسی که دلخوری و گلایه‌اش رو مطرح میکنه با شما نمیجنگه، برای شما میجنگه، و روزی که بیخیال حرف زدن بشه اون روز مصادف میشه با روشن شدن روز شمار از دست دادنش.