"خونه

دفعه‌یِ بعد که دستت رفت سمت اسمش، این شب‌هارو یادت بیار و بکوبون اون دستو تو دهنت.

برام آهنگ بفرستید، ممنون.

واقعاً نباید الان اینو بهم میگفتی، واقعاً امشب نه، امشب وقتش نبود.

شدت غم داره عذابم میده.

کل دانشگاه‌های ایران از رتبه‌بندی تایمز حذف شدن و این یعنی در آینده لیسانس چهارساله من تو ایران برا رزومه و مهاجرت مفت نمی‌ارزه.

امشب.

مطمئن باشم شماهم هنوز اون آهنگایی که پرتتون میکنن تو خاطراتی که دفنشون کرده بودید رو، هنوز دیلیت نکردید؟

تنها فرق این روزام با اسنپ اینه که اون پول میگیره، من نه.

خدایا اگه مشکل داری بگو، حلش کنیم.

خلوتیِ مسیر رو پسندیدم.

به نیت همین تعداد ممبرا، یه ۲۰۷ مشکی اتومات لطفاً.🙏🏻

فکر میکنی آدم‌ها راحت فراموش میکنن یا فقط عادت میکنن؟

اگر ۲۸ شهریور من دانشگاه نباشم، دیگه قبرستونم.

هیچ ایده‌ای ندارم اگه این ترم هم دانشگاه مجازی شه باید با زندگی‌م چه‌کار کنم. تمام سال‌های زندگیم هدفم دانشگاه رفتن و تحصیل در رشته‌ی موردعلاقه‌م بود و برای اون تلاش کردم و غیرحضوری شدن دانشگاه برام یعنی تمام آنچه که براش تلاش کردم از بین رفته و من دیگه نمی‌دونم باید برای چی تلاش کنم.

خب مرض، ۲۰ساله تو این بدنی، عادت کن به شرایط پدصگ.

به‌جایِ معده یه نایلون فریزر میزاشتن تو شکمم که غذا بره توش، کارشو بهتر انجام میداد، چیه هی تقی به توقی میخوره درد درد.

مریض شدم مبارک بدخواهام.

برایِ هربار «دَیا» گفتنش غش میکنم.