﮼استیون

تو موجی من صخره برخوردِمون عشق تو اشکی من چشم‌های خیره‌مونده تو ایمانی من باور قبل کوشش ریشهٔ جوونه‌ی نو قبل رویش تو بادی من یه بادبادک بی‌نخ تو جاده من یه سرآغاز بی‌ته تو نقاشی، من نقاشیِ بی‌رنگ تو رنگی من بوم سفید بی‌نقش تو صدفی من ساحل تو صوتی من سکوت متقاعد تو سازی من رقص می‌شه با تو حرکت کرد و رفت با یه احساس متفاوت خنده‌هات اینجاس غم من کو؟ شب من روزِ بهتر بفهمون از نگاه جهان تو سهم من بود پشت سرتَم سر بگردون