جیبِ دل.

می‌دانی؛ من خواب را دوست دارم؛ چون هرگاه که بیدارم زندگی‌ام تمایل عجیبی به فروپاشی دارد.

من زود میبخشم، اما نه به این معنی که یادم میره چه اتفاقی افتاده، یا میتونم دوباره مثل قبل باشم، بعضی رفتارها شاید بخشیده بشن اما اثری که روی آدم میزارن به این راحتی‌ها از بین نمیره من میبخشم که بفهمی فقط دیگه از دستت عصبانی نیستم نه اینکه دوباره بهت اعتماد دارم و میخوام همه چیز مثل گذشته باشه...

باشد که جنگجوی درونت به جایی امن برسد.

مُشک را گفتند؛ تو را یک عیب هست با هر که نشینی از بوی خوشت به او دهی. گفت؛ زیرا که ننگرم با کی‌ام، به آن بنگرم که من کی‌ام.

قوی بودن تو به ظاهر و شکل شمایل تو نیست. قوی بودن به درون خودت مربوط میشه زمانی که در جنگ‌های درون خودت پیروز میشی، اون موقع تو قوی هستی...

موهات فره، خیلی نمیتونم باهات مخالفت کنم.

تنها راه پیروز شدن در برابر یک فرد سمی، بازی کردن نیست؛ ترک کردن زمین بازیشه.

‏نمی‌دونم من و تو الان چی هستیم، ولی دلم برای اون چیزی که بودیم تنگ شده.

تو یه قدم فاصله بگیری من محو میشم.

سیگارشو خاموش کرد و گفت : "وسط یه مرحله عجیب از زندگیم، انگار گم شدم، خودِ قدیمیم کامل از بین رفته در حالی که خود جدیدم هنوز کامل متولد نشده...

گفتی که شاهکار ما در زمانه چیست؟ بالله که زنده بودنِ ما، شاهکار ماست.

ارزشی که برات قائله ازین که هیچ وقت ناراحتت نکنه مشخص نمی‌شه؛ بلکه ازون تلاشی که وقتی ناراحتت کرده برای جبران و درست کردن اوضاع می‌کنه مشخص می‌شه.

«سخت بود، خیلی سخت. اما به آدمی که امروز تبدیل شده‌ام می‌ارزید.»

عزیز‌من ؛ صبر آسان نیست، صبر دلت را می‌شکند، قلبت را می‌سوزاند حتی؛ صبر تو را گوشه‌گیر می‌کند.

کلمات، دیگر مرا نمی‌فهمند.

هر گاه چیزی را رها کردم ؛ به سمتم بازگشت و دیر بود. مثل دریا که جسدی را پس می زند.

"ما معمولاً چیزهایی رو که نداریم بهتر و جذاب‌تر از چیزایی که داریم تصور میکنیم‌."

گاهی به روزهای سخت نیاز داریم تا بفهمیم چه کسی واقعا خانواده است چه کسی دوسته چه کسی همراهه و چه کسی فقط یه رهگذره..

غرق زخمیم ولی قامتمان خم نشده