حِرمان

مشکل ما اینه که هی می‌خوایم درستش کنیم، در حالی که باید ولش کنیم.

🙂‍↔️🌙

یعنی فقط کافیه با کسی که ارتباطتون قبلا باهاش قطع شده دوباره ارتباط بگیرید و بخواید باهاش خوب باشید. درجا دوباره بهتون‌ یادآوری میکنه که چرا اون ارتباط همون دفعه اول قطع شد و چرا لیاقت اینکه باهاش خوب باشید رو نداره.

‏جدا شدن از کسی که طعم اولین دوست داشتن رو باهاش چشیدی یه دردیه که نه گذر زمان حلش میکنه نه حرف‌های بقیه .

چه می‌دونم عزیزم؛ واقعا نخواستی و نکردی دیگه چیکار کنم.

باورم نمیشه “تعهد” که ابتدایی‌ترین وظیفه آدماس، تبدیل شده به مهم‌ترین ملاک و به راحتی هم پیدا نمیشه.

خدایا بگم شکرت خندت نمیگیره؟!

همه چیز برمیگرده به ذات آدم، بعضیارو هر چقدر هم ببخشی، هر چقدرم بهشون فرصت بدی، هر چقدرم در مقابلشون گذشت و مهربونی داشته باشی؛ بیشتر پرروتر و طلبکارتر میشن!چون ذاتشون خرابه،کمبود محبت و توجه دارن؛بخاطر همین لطف مکرر ما،حق مسلم میشه از نظرشون.

‏من نمیدونم این چه نوع اشرف مخلوقاتیه که دلش برای کسی که این‌همه بهش بدی کرده تنگ میشه.

در نهایت؛ همه‌ی ما برای تنی جنگیدیم که زنی دیگر او را در آغوش کشید...

من خیلی وقته قبول کردم انسان‌ها ناامید کننده هستن اما نمیدونم از کی قراره بابتش ناراحت نشم.

طول میکشه قلبت چیزی رو بفهمه که خیلی وقته مغزت میدونه.

میدونی4کیلومتر پیاده تو یه اتاق ده متری یعنی چی؟ نگرفتی بیخیالش...:)

آتش به زیر خاکستریم، فعلا مصلحت خاموشیست...!

تستسترون رو مردی داره که برای بدست اوردنت تلاش میکنه وگرنه عضلات بزرگ رو گوریل هم داره.

من همیشه زیاده‌روی کردم؛ت غصه خوردن،ت دوست داشتن،ت تلاش کردن همیشه بیش از حد نگران همه چیز بودم..

چیزی که نکشتت،تا الان بیدار نگهت میداره.

دنیای عجیبیه، آدما از آدما برای فراموش کردن استفاده میکنن.