حِرمان

‏ولی بزرگ‌ترین دشمن آدم فکره، فکر، فکر، فکر، این مغز چرا انقدر فکر می‌کنه.

از پس همه چی برمیام، فقط قبلش باید گریه کنم..:)

امشب واقعا افتضاح بده

الان واقعا قدم زدن میچسبه

‏بنظر من مامان همون خداست، فقط قابل لمس‌تر.

وقتی زندگیت یکنواخت میشه، یه تغییر کوچیک مثل چتری زدن می‌تونه همه چیزو عوض کنه!"

بالاخره یکی پیدا میشه ک من اولویتش باشم

آنکه بی‌من خوش است همان بهتر بی‌من بماند..!

اما عزیز من، عشق با بی‌اعتنایی به رنجِ معشوق سازگار نیست؛ اگر چنین است، در نامِ این احساس تردید کن.

هر روز برای چند ساعت درس بخون و اگه یه روز نتونستی به جاش فردا یک ساعت بیشتر بخون. الان من باید فردا ۷ ماه درس بخونم.

اونایی که با عوض کردن پروفایلت میان نظر میدن ذوق میکنن این ادما واقعا تو یه لول دیگننن

نمیدونم چرا حوصله هیچکسو ندارم

گفت خب ایراد تو چیست؟ گفتم زیاد فکر می‌کنم، خیلی، بی‌نهایت، به هر چیز مسخره‌ای بارها و بارها، مخصوصا اگر برایم زیاد اهمیت داشته باشد، درون خود می‌ریزم و بدتر از همه نمی‌توانم هیچکدام از این‌ها را بگویم، و در نهایت می‌دانم همین نابودم می‌کند.

میتونم برای مظلوم بودن خودم ساعت‌ها گریه کنم.

نیمه گمشده همیشه فقط یه عشق نیست، گاهی اوقات نیمه گمشده یه دوسته که هم درکت میکنه هم قدر داشتنت رو میدونه، دوست داره، باهات رشد میکنه، و کمک میکنه التیام پیدا کنی.

‏آخرین مرحله دوستی از چشم افتادنه، انگار چیزی درونت اون فرد رو رها می‌کنه، گاهی این برداشت می‌شه که داری ادا در میاری ولی اون احساس چند ثانیه‌ای که بهت می‌گه دیگه چیزی مثل قبل نمی‌شه رو فقط خودت حس می‌کنی.