حِرمان

آخرین روز تابستون…

ببخشید که انقدر بهت اهمیت دادم امیدوارم یکیو پیدا کنی هی یادش بره وجود داری...

اون گریه‌ای که جلوش رو گرفتی و اشکی که نریختی چون فکر کردی ضعفه، میشه معده درد عصبی، سردرد، ریزش مو، اگزمای پوستی، دندون قروچه، میشه ضعیف شدن سیستم ایمنی، میشه خواب‌های آشفته.

خیلی عجیبه که یه نفر میتونه تورو از تاریکی نجات بده و دوباره پرتت کنه همونجا.

کاش تابستون بودم,چند روز دیگه روز آخرم بود.

متاسفانه دیگه کسی بهم وایب امن بودن نمیده، به همه شک دارم.

من وانمود میکنم ازش رد شدم ولی شب که میشه اون از روم رد میشه.

و سرانجام هیچ‌چیز آزاردهنده تر از این نیست که خودت را دوباره در همان نقطه ای پیدا کنی که با تمام وجود تلاش کرده بودی از آن بیایی بیرون.

خوش بحالتون اگه با افكار "شايد اگه خوشگلتر بودم دوستم داشت" درگير نيستيد.

نه بابا اشکال نداره، فقط یکمی قلبم تیکه‌ تیکه شد.

‏گمونم منم نباید مثل تو خیلی جدی می‌گرفتم.

آخر شب اینجوریه که یا موزیک تموم می‌شه یا من.

اگه تا دوازده شب نخوابم بعدش دیگه فکر تو نمیزاره بخوابم.

نمی‌دونم چقدر دیگه باید برای تو گریه کنم تا بالاخره تموم بشی از دلم.

هرچی بیشتر سعی می‌کنم به زبون نیارمش، بیشتر می‌فهمم که واقعاً دلم واست تنگ شده.