کافه دکلمه

خدایا همه ما بندگان تو هستیم کلید همه بسته ها دست توست دوای همه خسته هادست توست به احسان ولطف وکرم خود گره مشکلات همه را بازکن🙏🙏🙏 شب خوبی را برای شما خوبان آرزومندیم

آتش… از دل جنگل‌های شمال بالا رفت. نه فقط درخت، که خاطره سوخت… نَفَسِ زمین برید… پرنده‌ها، خانه‌شان را جا گذاشتند و رفتند… گوزن‌ها، بی‌پناه‌تر از همیشه، به عمق تاریکی پناه بردند… آتش… دست‌های ما را نشان می‌دهد؛ بی‌احتیاطی ما را… یک جرقّه کوچک، یک غفلت ساده، و سال‌ها سبزی و سایه، در چند دقیقه خاکستر می‌شود…

سینه‌ام دُکان عطاری است دردت چیست؟ شمبلیله، رازیانه، شاهی و گشنیز، اهلِ آویشن، نبیذِ سُرخ شورانگیز سینه‌ام دُکان عطاری است دردت چیست؟

ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم دلِ بیمار شد از دست   رفیقان مددی تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم آن که بی جرم  برنجید و به تیغم زد و رفت بازش آرید خدا را.  که صفایی بکنیم خشک شد بیخ طرب   راه خرابات کجاست تا در آن آب و هوا   نشو و نمایی بکنیم

ناله از دوری آن کن که تو را می فهمد عشق خود صرف همان کن که تو را می فهمد درد دل، شعر قشنگ، این همه احساس لطیف به کسی این سه بیان کن که تو را می فهمد نوجوانی و جوانی چو بهاریست به عمر پای آن، عمر خزان کن که تو را می فهمد

کاش از شعرم بخوانی