Zedaism ; 🌱

حرکت که کنید درها باز میشوند و آنگاه متوجه خواهید شد هیچگاه واقعاً دری بسته نبوده آنچه بسته بوده ذهن شما بوده است.🌊🩵

به خودتان باور داشته باشید هیچ چیز در جهان زیبا تر از باور داشتن به خودتون نیست! باور کنید که فوق العاده اید...🩵📕 #کنج دنجم

بچه‌های آزمونی، هرچقدر میتونید خودتون رو با سواد پُر کنید. تا وقتی قبول شدین اومدین تو کار، هر دقیقه بتونید به هر کسی مشاوره بدید، وقتی رفتین پیش وکیل سرپرست بگید من از سواد اوکی‌ام و میخوام پرونده کار کنم. نه اینکه تازه اومدم مثلاً قانون صدور چک یاد بگیرم، اگه تصمیم دارید بعد قبولی زود وارد کار بشید خودتون رو از سوادِ حقوقی پُر کنید.

بله سال اول فقط دفتر میخواست، دو سال گذشته دفترِ با ویو میخواد.

ویوی دفترِ اون دوستم که میگه من دفتری میخوام که ویوی رو به خیابون اصلی داشته باشه.

در اقتضایِ زمانی‌ای زندگی می‌کنیم که هرروز بیشتر با بُعدِ تاریکِ وجود انسان‌ها روبرو میشیم، امیدوارم بعنوان وکیل، دل و نگاهی عمیق برای درک، شجاعتِ خوب موندن و دفاع از حق، وجدانِ بیدار در مقابل رنج آدم‌ها، قدرتِ مقابله با هرگونه ظلم، ثباتِ لازم برای روشن موندن تو این تاریکی رو داشته باشیم. روزِ مدافعان بی‌دفاع مبارک❤️ @zedaism

Tabriz ❤️

چراغ های کوچه را شکسته اند زورشان به صبح که نمی رسد درخت های قد کشیده را سر زدند زورشان به جوانه که نمی رسد زمستان است زمستان است، قبول زورشان به بهار که نمی رسد #مجتبی_رجبی

هر دفعه میام حفاظت می‌پرسه، وکیل که نیستی !؟ میگم نه! چون هنوز هیچ برگه‌ای ندارم حداقل نشون بده کارآموزم.

الان تو دادگاه کار من چیه!؟ شمردنِ سرامیک‌های دادگاه.

تا به امروز خیلی شنیده بودم دادگاه جَوش سنگینه، ولی امروز خودم به شخصه پِی بردم یک جا یا مکانی انرژی منفی داره یعنی چی!

وقتی می‌بینم کسایی مسیری رو که باید طی کردند، بارقه‌هایِ امیدی که خاموش شده بود دوباره روشن میشه🌱

گاهی آن‌که می‌پذیرد فروبريزد، بازسازی شود و متفاوت برخیزد، قوی‌تر از کسی است که فقط دوام می‌آورد... دفتر وکالت یک دوست🌱

دوستان عزیز دل اونایی که (چنل حقوقی دارن⚖👩‍⚖👨‍⚖) میخوام یه فولدر بزارم برای حمایت از همه دیگه و یه فولدر جدا هم برای چنل های درسی، کنکوری📚✍ 😊❤️ این پیام منو فوروارد کنید تا 24بهمن فرصت هست بوص به کلتون💋🥲

در ضمن از بچه‌های چنل ذوق و خوشحالی بیشتری داشتم تا آشناها💃❤️

احساس کم‌ارزشی که بقیه بهتون میدن رو هرچقدر میتونید ندید بگیرید، بعد دو هفته به خودم اومدم دیدم من فقط هفت سال بخاطر این مقصد، بخاطر این امتحان میرفتم دانشگاه اینور اونور، بخاطر وصفِ اینکه وکیله برنامه‌ریزی کردم عمرم رو، چه بقیه‌ای چه اهمیتی داره اطراف و آشنا آخه. بله یه تمایلِ طبیعی هست در انسان که تشویق بشه، نیاز داره ولی وقتی انقدر عمیق و درونی با خودتون کنار بیایید که مسیرِ منه، هدفِ منه، تلاشِ منه و خودم هستم و خودم، اونوقت با دلِ خودتون اقناع میشید. سرگرمِ مسیرِ خودتون بشید.

بچه‌ها، انتظارات خودتون از آدم‌ها رو تو این موقعیت‌ها پایین بیارید تا دلشکسته نشید، من دو هفته بعد قبولی شیرینیِ لحظاتم رو تجربه نکردم چون انقدر اطرافم بی‌اهمیت با این قضیه برخورد کرده بودن که خودم دچار تردید شدم که حتماً کارِ خاصی نکردم، درگیر شدم و ناراحت. نه دوستام، نه هم‌دانشگاهی‌هام، نه همکلاسی‌هام، نه دوستای دبیرستانم که از اینیستا در ارتباطیم و ... هیچ کس تبریک نگفت که هیچ لایک استوری هم نکرده بودن.

در پاسخ این پیام نوشت: منم مث تو الان ناراحت نیستی؟:) از زندگیت حذفشون نکردی؟

رفیقی داشتی که خبر قبولیتو اول به اون بدی؟:)و برای اولین بار بهت بگه خانم وکیل؟