ࡅ߭ࡐ‌ߊ

هزار من در من است؛ اما نمی‌دانم کدام یک، من است.

ز ایرانیان جان فدای وطن، بود رسم دیرینه از کهن

هرچه مرهم می‌گذارم بند می آید مگر؟ ای وطن خون تو از اروند می آید مگر؟

زین پس با دیدن تکه ابری در آسمان بجای ذوق کوچکی در گوشه چشمانم؛قطره اشکی فرو می‌ریزد.

زین پس با دیدن تکه ابری در آسمان بجای ذوق کوچکی در گوشه چشمانم؛قطره اشکی فرو می‌ریزد.

‌‌مامان من میرم. مامان من میرم اما همیشه با توام پروانه بنفشی دیدی منم؛ ابرهایی در آسمان دیدی منم گلی که بر سر راهت افتاد،منم ‌

_پسر ایران

28,29🖤

جهان که شادی آفرین بود به چشم من غم آفرین شد؛ از آن شبی که برنگشتی.

"شهرزاد بس نیست این همه ناکامی،این همه بدبختی توی دنیایی که دو روز بیشتر نیست؛ منتظر چی هستیم؟! کدوم معجزه،کدوم خوشبختی باد آورده."

ارغوان این چه رازیست که هر سال بهار باعزای دل ما می آید؛از بهاران خبرم نیست.

هوشنگ_ابتهاج

خدارو چه دیدی؟!

دیگر سرزنده نبود؛ بیشتر اوقاتش به دل نگرانی می‌گذشت. انرژی ای که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد؛ حالا داشت صرف دوام آوردنش می‌شد.

دیگر سرزنده نبود بیشتر اوقاتش به دل نگرانی می‌گذشت انرژی ای که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد؛ حالا داشت صرف دوام آوردنش می‌شد.

از خواب خسته ام،به چیزی بیشتر از خواب نیاز دارم،چیزی شبیه به بیهوشی برای زمانی طولانی کاش میشد سه سال یا شش سال یا نه سال خوابید و بعد بیدار شد،نشد هم نشد.

درد عبور می‌کند و رد آن درد؛ معنای مارا تغییر می‌دهد.