3 186
订阅者
-224 小时
-277 天
+3430 天
帖子存档
У Беларусі знайшлі раней невядомы замак XVI стагоддзя: археолагі вярнулі на карту сядзібу Філона Кміты. https://domovita.by/news/v-belarusi-nasli-ranee-neizvestnyj-zamok-xvi-veka-arkheologi-vernuli-na-kartu-usadbu-filona-kmity
+3
Велізарнае Васільковае поле заўважылі ў Мінскай вобласці
Прыгожае відовішча выявілі недалёка ад Мар'інай горкі. Маштабы цвіцення ўражваюць і радуюць вока.
12 ліпеня 1958 года (68 гадоў таму) нарадзіўся беларускі гісторык Павел Лойка, выбітны даследчык аграрнай гісторыі Беларусі XVI—XVIII стагоддзяў. Яго навуковыя пошукі ўнеслі неацэнны ўклад у разуменне сацыяльна-эканамічных працэсаў, якія фарміравалі аблічча беларускіх зямель у познефеадальны перыяд. Павел Лойка з уласцівай яму скрупулёзнасцю і аналітычным дарам апускаўся ў глыбіні архіўных крыніц, рэканструюючы карціны жыцця сялянства, асаблівасці землеўладання і землекарыстання, а таксама эвалюцыю феадальных адносін.Павел Лойка пакінуў пасля сябе багатую навуковую спадчыну, якая стала трывалым падмуркам для далейшых даследаванняў у галіне беларускай гісторыі. Яго ўклад у вывучэнне аграрных адносін і дзяржаўна-палітычнага жыцця Вялікага Княства Літоўскага цяжка пераацаніць. Творчы шлях вучонага, прысвечанага пошуку ісціны і данясенню яе да шырокай аўдыторыі, з'яўляецца прыкладам адданасці навуцы і глыбокай любові да роднага краю.
Замест дачы-уласны спіртзавод: пад Чэрвенем прадаюць шляхецкую бровар XIX стагоддзя з велізарным участкам. https://domovita.by/news/vmesto-daci-sobstvennyj-spirtzavod-pod-cervenem-prodaut-slakhetskuu-vinokurnu-xix-veka-s-ogromnym-ucastkom
Закінуты храм ХІХ стагоддзя пад Дзяржынскам выставілі на адкрыты гандаль для зносу. https://domovita.by/news/zabrosennyj-khram-xix-veka-pod-dzerzinskom-vystavili-na-otkrytye-torgi-dla-snosa
+2
Вуліца Зыбіцкая-гэта жывое палатно гісторыі, вытканае з дзесяцігоддзяў і стагоддзяў, шолах якога дагэтуль гучыць у сэрцы Мінска. Яе карані паглыбляюцца ў XVI-XVII стагоддзя, часы, калі горад толькі пачынаў набываць свой вядомы аблічча ў гістарычным цэнтры. Назва "Зыбіцкая" - гэта не проста слова; яно з'яўляецца ключом да разумення самой сутнасці вуліцы, да яе характару, сфармаванаму самой прыродай. Багністая,» зыбкая " глеба, якая раз-пораз пакутуе ад бурных разліваў Свіслачы, дыктавала свае правілы, робячы кожны крок тут выпрабаваннем, а кожны дзень — барацьбой за ўстойлівасць.Сфармаваўшыся ў бурны перыяд другой паловы XVI стагоддзя, Зыбіцкая з самага пачатку ўзяла на сябе ролю злучнага звяна. Яна стала мостам паміж замчышчам, цэнтрам старажытнай улады і абароны, і ніжнім рынкам, бурлівым катлом гандлю і паўсядзённым жыцці. Гэта было месца, дзе спляталіся лёсы, дзе абменьваліся не толькі таварамі, але і навінамі, дзе жыццё цякла бесперапынным патокам.
7 ліпеня 1633 года (393 гады таму) памёр дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага княства Літоўскага - Леў Сапега. Сапега быў не проста ваенным або дзяржаўным дзеячам, ён быў стратэгам, чые рашэнні вызначалі лёс цэлай дзяржавы. Ён быў яшчэ і чалавекам, які клапаціўся пра будучыню. Яго ўклад у развіццё адукацыі і культуры, падтрымка кнігадрукавання – усё гэта сведчыць аб яго дальнабачнасці. Ён разумеў, што сіла нацыі - не толькі ў зброі, але і ў розумах яе грамадзян. Але яго спадчына, яго прынцыпы і дасканалыя ім справы працягваюць жыць, нагадваючы нам аб тым, якім павінен быць сапраўдны патрыёт і мудры кіраўнік. Яго імя назаўжды ўпісана залатымі літарамі ў гісторыю.
7 ліпеня 1882 года ( 144 гады таму) нарадзіўся беларускі паэт і перакладчык, драматург - Янка Купала.Гэта быў дзень, калі свет здабыў Не проста пісьменніка, а цэлую эпоху ў нацыянальнай літаратуры. Час ішоў, часы мяняліся, але яго словы, нібы каштоўныя камяні, не цьмянелі, а толькі здабывалі новы бляск.Яркая зорка беларускай літаратуры, Янка Купала, пакінуў нам у спадчыну не толькі вершы, напоўненыя любоўю да роднай зямлі, але і п'есы, якія прымушаюць задумацца, і пераклады, якія ўзбагацілі нашу мову. Яго творчасць-гэта мост паміж мінулым і будучыняй, паміж прастатой народнай душы і глыбінёй чалавечых перажыванняў. Ён пісаў пра жыццё, пра барацьбу, пра мары, і ў кожным слове адчувалася шчырасць і боль, а часам і светлая надзея.Янка Купала – гэта не проста імя ў падручніках гісторыі. Гэта жывая памяць, гэта гонар, гэта напамін пра тое, як важныя мова, культура і свая зямля.
Беларус купіў частку старадаўняй сядзібы за 47 рублёў і хоча ператварыць яе ў арт-цэнтр.https://realt.onliner.by/2026/07/01/chast-starinnoj-usadby
+5
🌲 Нашы продкі лічылі лес жывым светам са сваімі законамі, таямніцамі і ахоўнікамі. Менавіта таму ў беларускай міфалогіі з’явіўся вобраз Лесуна — гаспадара лесу, які назірае за ўсім, што адбываецца сярод дрэў і гушчару.
Яму прыпісвалі незвычайныя здольнасці: Лесун мог заблытаць вандроўніка, пераймаць галасы жывёл і птушак, збіць чалавека са сцежкі або, наадварот, дапамагчы тым, хто паважае лес і ўмее правільна паводзіць сябе ў яго ўладаннях.
Вобраз гаспадара лесу нагадваў людзям пра тое, што прырода мацнейшая за чалавека і патрабуе беражлівых адносін.
6 ліпеня 1253 года, роўна 773 гады таму, у Навагрудку адбылася падзея, якая назаўжды ўпісала гэтую дату ў гісторыю Вялікага Княства Літоўскага – каранацыя Міндоўга. Гэта быў не проста фармальны акт, а магутны крок на шляху да станаўлення новай, моцнай дзяржавы на еўрапейскай арэне.Каранацыя Міндоўга - гэта не проста кропка на часовай шкале. Гэта пачатак шляху. Шляху, які не заўсёды быў гладкім, але які заклаў падмурак для будучага велічы. Гэта гісторыя пра смеласць, дальнабачнасць і імкненне свайго народа да самавызначэння. Але менавіта з гэтай каранацыі, з гэтага смелага кроку Міндоўга, пачалася новая кіраўнік у гісторыі гэтых зямель.
У Беларусі знайшлі рэшткі невядомага раней старажытнага замка.https://tochka.by/articles/life/v_belarusi_nashli_ostatki_neizvestnogo_ranee_starinnogo_zamka_podrobnosti/
5 ліпеня 1996 года, трыццаць гадоў таму, абарвалася зямная дарога выбітнага беларускага дзеяча культуры-Васіля Віткі. Яго спадчына шматгранна і сапраўды неацэнна: паэт, перакладчык, публіцыст, празаік, літаратурны крытык, драматург, педагог — кожная з гэтых выяў займае асаблівае месца ў летапісе беларускай літаратуры і грамадскай думкі.Яго паэзія, вытканая з мелодый беларускага маўлення і вобразаў роднай прыроды, займае асаблівае месца ў сэрцы чытачоў. Яна гучыць як гімн зямлі, як споведзь душы, як мудрае павучанне. Пераклады Віткі адкрывалі новыя гарызонты, знаёмілі з багаццем сусветнай літаратуры, робячы яе даступнай і блізкай беларускаму чытачу. Яго публіцыстыка і крытычныя артыкулы заўсёды былі прасякнуты запалам да роднай культуры, клопатам аб яе чысціні і развіцці, а таксама неабыякавасцю да грамадскіх працэсаў.Сёння, праз тры дзесяцігоддзі, мы па-ранейшаму звяртаемся да яго твораў, чэрпаючы натхненне, мудрасць і веру ў вечную сілу беларускага слова.
