VØɌŦɆX

چقد زود یادتون رف....

و در آخر همه‌ی ما به اون هیولایی تبدیل میشیم که تو بچگی ازش میترسیدیم.

‏بعضی آهنگا قصد جون آدمو میکنن مثل قتل عمد دورچی

‏من از اینکه «نشد» ناراحت نیستم. از اینکه «چرا واسه من هیچوقت نمیشه» ناراحتم‌ .

اینایی که دیر وارد رابطه میشن واسه این نیست که هیچ گزینه‌ای ندارن، اتفاقا چون میدونن چقد قشنگ بلدن یکیو دوست داشته باشن الکی واسه هرکسی خرجش نمیکنن.

کاش میشد ک آدمیان دم از عشق دروغین نزنند،تا کمی عشق قابل باور تر میشد.

ولی ریشه عذاب دلبستگیه.

00.00

از اون ورژن همه‌جوره باهاش کنار میام و باهم میسازیمش تبدیل شدم ب هیولای اول موجودی کارت بعد قیافش.

باید کیرت میکردم ولی متاسفانه تکرارت کردم.

چقد سخت شده زندگی

ولی هیچی دیگ سر جای خودش نیست.

همه چیز اولش قشنگه اخرش بگاییه.

تغیرات بیانگر شروع تازه هست، ولی امیدوارم اون شروع بعد پایان تلخ نباشه.

همیشه میگفتم سکوت میکنم در حد فریاد،ولی حتی دیگ سکوتم فریاد نداره.

ولی کاش هیچوقت نمیذاشتم او ورژن کوچیکم رو ببینی ک الان همش گریه و بهونه بگیره و نتونم ساکتش کنم.

پلک میزنی تغییر میکنه همچی

خستم مث اون آدمی ک میخواد بمیره ولی نمیمیره.