پَروآ "

- عاشقت بودم ولي ناجور سوزاندي مرا؛ نقره داغش مي‌کنم دل را اگر یادَت کند .

‏و شب‌بخیر به تویي که در دیدار، اندکي و در یاد، بسیار .

دلتنگی اذیتم می‌کند؛ چه مرگم است که وقتی زنگ می‌زنی یا زنگ می‌زنم، نمی‌توانم دلم را خالی کنم، نمی‌توانم بگویم چه مرگم است، نمی‌توانم بگویم عطرت از روی شالی که دادی، پریده! نمی‌توانم بگویم دلتنگی، عین ساعت سوییسی، عین کارمند ژاپنی، عین پلیس نیویورکی بی‌رحمانه و دقیق دارد کار می‌کند! [حانیه | حامد عسکری]

- عشق ورزيدن بدونِ انتظار، هنري‌ست كه تنها قلب‌هاي رَها شده به آن‌ها مُسلط‌اند .

*یك‌شب دلي به مسلخِ خونم کشید و رفت .

*نامه فَدایت‌شوم : t.me/HidenChat_Bot?start=7215385747

- صبور بودنِ ما بي‌نتیجه خواهد ماند؛ تو با گُذشت زمان باوفا نخواهي شد ..

؛

*شب‌بخیر به تویي که زیرِ گلویت جايِ بوسه‌هاي یار بود، نه بُغض .

حتي اگر از کوچك‌ترین بي‌مهري رنجیدم و تمامِ جهان را از خود راندم، مرا با قلب حساسم تنها نگذار .’

*تو کُدامین سَروي؟’

- بنشین و با رقیبان از عشق من سُخن کن؛ گاهي براي تعلیم باید”نمونه”آورد .!’

؛

*تورا باران به باران گریهٔ کردم .

- خوشم به اینکه خیالت مرا بغل کرده؛ که برخلافِ تو بر قُول خود عمل کرده .

من که از دوريِ تو تارِ دلم مي‌لرزد؛ تو هم اندازهٔ‌ي من این همه دلتنگ شدي؟’

مرا کیفیتِ چشمِ تو کافیست .