𝗙𝗜𝗥𝗦𝗧 𝗕𝗨𝗭𝗭

ایلیا ha tunnel ظاهرا ناامنه ازش استفاده نکن :(

من از npv میرم رو سایفون از سایفون میرم HA از HA میرم اون دنیا و برمیگردم

ایلیا ترخدا لطفا بگو شماها چجور متصل هستین که فیلم  اینا اپلود میکنید من همین ناشناس رو یه ساعته میخام برات ارسال کنم نمیاد اگه روش یا وی پی ان خاصی دارین لطفا داخل فرست باز هم بزارین مرسییی🙏🏻💚

ایلیا یکی از مقامای خود ج‌ا گفته کشته ها حتی بیشتر از ۸۰ هزارتاست فقط صداشو درنمیارن:) ۱۲ هزارتا فقط برای یه استانه ایلیا...

فقط بگم محاله آمار 43 هزارنفر بوده باشه محاله

ایلیا تو گیلان بیست هزار نفر کشته شدن و بعد تهران با سی و چهار هزار کشته رتبه دوم کشتار رو داره نمیدونم باور میکنید یا نه ولی چندتا پزشک که بیشتر از من حالیشونه گفتن،تهران هم توی نت دیدم که ثبت بهشت زهرا ۳۴ هزار نفر بود توی دو روز

راستش اونقدر شجاع نیستم که فیلم هایی که گرفتم رو پخش کنم یا اونقدر شجاع تر که بخوام درمورد چیزایی که دیدم رسا صحبت کنم ولی اینم چیزی بود که من دیدم به عنوان کسی که نهایت جرئتش تا رفتن توی خیابونشون بود نه بیشتر(بابتش هزاران بار متاسفم) بار اولی که بیرون شلوغ شد ۱۸ دی بود شلوغ بود صدا میومد ولی نزدیک خیابون ما نبود گاز اشک آور می‌زدن صدای تفنگ ها ساچمه ها تیرها میومد مردم برای فرار از دم خیابون ما رد میشدن تو پارکینگ های ما میومدن میموندن و دوباره بر می‌گشتن روز دوم نمی‌دونم چه تغییری کرده بود چون دیگه انگار فقط گاز اشک آور نبود صورتت رو می‌سوزوند چشمات فقط سرخ نمیشد قشنگ تو دهنت می‌سوختی و مجبور بودی بری یه جای بازتر مگرنه چشمات دیگه اجازه نمی‌داد باز باشن و جایی رو ببینی من به چشم خودم دیدم که یه دفعه با موتور هاشون برعکس قبل از کوچه پس کوچه ها اومدن خیابون ما و یه دفعه از پشت حمله کردن و داد زدن برگردین تو برین تو من دیدم وقتی از دم خیابونمون رد میشدن می گفتن برگردین تو حرومزاده ها گمشید داخل وقتی با اینکه همه تو پارکینگ ها بودن گاز اشک آور و تفنگ هاشون رو می‌زدن اون اخرای روز جمعه خیابون ها تو سکوت رفته بودن همه پناه گرفته بودن چند نفر از یه پارکینگ زدن بیرون. نمی‌دونم چرا و چطوری وقتی آنقدر همه جا تو سکوت ترسناک بود تصمیم گرفتن خارج بشن وقتی دوباره صدای موتورها اومد برگشتن تو خیابون ما غافل از اینکه موتور ها از همونجا داشتن رد میشدن متاسفانه خونه هایی که نزدیک سر خیابون بودن درهاشون بسته بود و یکیشون فقط تونست اونقدری بدوه که به یه در باز برسه و زودتر از اونا بره تو خونه داد زدن وایسا وایسا فرار نکن و دو تا پسر دیگه ایستادن و اونا گرفتنشون یه دفعه حمله کردن به پارکینگ ها از اینور اینا می‌کوبیدن از اونور اونا در رو گرفته بودن یکیشون تفنگش رو گرفت بالا و به پشت بوم یکی از ساختمون ها زد که گمشید داخل در آخر هم من متاسفم بابت گفتن همچین عبارتی ولی یکی از همون موتوری ها با تمام توانش داد زد کیرم تو کس خواهراتون حرومزاده ها و رفتن این عبارت رو یه سرباز وطن میگه؟ اونی که می‌خواد از کشورش محافظت کنه میگه؟ این عبارت رو کی میگه جز یه آدمی که از لحاظ روانی سالم نیست هنوز هم وقتی اون شب رو یادم میارم و ترسی که پشت در پارکینگ ها داشتیم واقعا بدنم می‌لرزه تجربه من مثل باقی هموطنامون شجاعانه نبود ولی هنوزم تصور حمله کردناشون تو یه گوشه‌ای از ذهنمه و فکر می‌کنم اون دوتا پسری که گرفتن الان چی شدن؟ زندن؟ ممکنه زنده باشن؟ آزاد شده باشن؟ امیدوارم این کابوس زودتر برای هممون تموم بشه

تفاوت را پیدا کنید ( 100 نمره )

https://t.me/FIRSTBUZZ/18568 منطقت قابل احترام و بسیار پسندیده است اما نکته ای که بنظر من قابل ذکره مسئولیت داشتن تریبون و مخاطبه و همچنین ادای دین به بچهاست. اکثر افرادی که در فضای مجازی محبوب محسوب میشن بارها و بارها از مزیت های این مسئله بهره میبرن.به عناوین مختلف که همه ما در ذهن داریم اما الان که زمان گردن گرفتن این مسئولیت هاست شونه خالی می‌کنن.این شاید قابل اجبار نباشه اما بددن شک قابل نقده مورد بعدی اینکه ظرفیت برای قبل اینکه کشتار جمعی رخ بده.ما در یک جنگ یک طرفه هستیم و داریم قتل عام می‌شیم.سکوت در معنای حمایت از ظلم و ظالمه.همیشه بوده و امروز بیشتر از هر زمان دیگری هستش.اگه یک اطلاعیه ساده باعث نجات جان یک جوان در معرض اعدام شه درسته که ازش صرف نظر شه؟ نه.این ظرفیت نیستش.این ترس از ریسک کردن و وارد گود بازی شدنه.

امیدوارم مغرضانه اون حرف رو نزده باشه واقعا

علاوه براین ما اینجا با گلوریفای کردن حقیقت قتل عام بچه ها مواجهیم.این موج نه این بچه ها زندگی خودشون رو با میل خودشون فدا کردن، قهرمانن، ابر انسان و ... و حماسی کردن مرگشون یک چیزیه از قبیل همونکار هایی که با کودک ۱۳ ساله ای که در جنگ کشته شد کردن.بله مسلمه که این بچه ها قهرمانن و ما تا ابد بهشون مدیون و سوگوارشونیم اما شما مطمنید که می‌خواستن بمیرن؟ از زندگی سیراب بودن و دست شسته بودن؟ با لفظ قهرمان بودن حقیقت قربانی بودن این بجه هارو فراموش نکنید.این بچها دلشون نمیخواست بمیرن.تو نصف ویدیو ها دارن برای جونشون تقلا میکنن.هنوز دلشون می‌خواد زنده بمونن.ابر انسان نبودن.شجاع بودن‌شریف بودن.قربانی شدن.قربانی شدن و این قربانی بودن نباید زیر اسم قهرمان بودن پنهان بشه.نباید فراموش بشه.

در ضمن این جمله‌ی نذار خشمت از منطقت دورت کنه خیلی مسخره بود چون معمولاً این جمله رو نه برای دفاع از منطق، بلکه برای بی‌اثر کردن خشم به‌حق استفاده می‌کنن انگار خشم لزوماً ضد منطقه، در حالی که خیلی وقت‌ها خشم نتیجه‌ی مستقیم دیدن واقعیته، نه فقدان منطق دقیقا تو موقعیتی مثل همین که میبینی ! اگه منطق یعنی عادت کردن به مرگ، نرم کردن کلمات، و امن نگه داشتن حرف به قیمتِ تحریف حقیقت، من ترجیح می‌دم از این منطق دور باشم خشم من از بی‌دلیلی نیومده از انباشته‌ی واقعیت‌ها اومده از دیدن فاصله‌ی بین هزینه‌ای که بعضی‌ها با بدن‌شون دادن و احتیاطی که بعضی‌ها با کلمات‌شون معامله می‌کنن مشکل این نیست که خشم منطق رو کنار بزنه مشکل اینه که بعضی‌ها اسم بی‌موضعی رو گذاشتن منطق، و انتظار دارن هر احساسی که این تعادل ساختگی رو به‌هم بزنه ساکت بشه

مبارزه‌ی هدفمند بدون صداقت اخلاقی معنی نداره و صداقت اخلاقی یعنی هرکس، متناسب با ظرفیتش، سمت حقیقت بایسته نه اینکه حقیقت رو رقیق کنه تا هزینه‌ای نده من نسخه‌ی واحد نمی‌پیچم من فقط دارم یه خط قرمز می‌کشم

با نتیجه‌گیری‌ات کاملا مخالفم، چون داری دو چیز کاملا متفاوت رو باهم قاطی می‌کنی ناتوانی واقعی رو با عافیت‌طلبی بزک‌شده من اولی رو انکار نمی‌کنم ولی دومی رو هم تحمل نمی‌کنم هیچ‌وقت نگفتم هرکسی که فریاد نمی‌زنه باید خودش رو قربانی کنه یا همه ظرفیت یکسان دارن، اما وقتی کسی تریبون داره، دیده می‌شه، اثر می‌ذاره و آگاهانه تصمیم می‌گیره با جمله‌های خنثی مثل شرایط رو درک کنید پیچیدگی‌ها یا هر دو طرف حقیقت رو رقیق کنه، این دیگه ناتوانی نیست، انتخابه اینکه بگیم قضاوت نکنید چون شاید تهدید شده نمی‌تونه سپر اخلاقیِ دائمی برای هیچکسی باشه تهدید واقعی وجود داره، اما تهدید مجوز پاک‌سازی واقعیت نیست..! کسی که نمی‌تونه حرف بزنه، لازم نیست حرف بزنه، اما لازم هم نیست روایت رو تمیز کنه، بی‌طرفی قلابی بسازه یا خون رو با واژه‌های بی‌خطر بشوره درباره قهرمان‌ها هم اختلاف دقیقاً همینه و داری یه کار به شدت خطرناک و احمقانه میکنی امیدوارم حرفت راجع بهشون مغرضانه نباشه من نمی‌گم مردم رو هل بدیم سمت مرگ ولی حق هم نداریم اونطوری که تو میگی مرگ اونا رو به انتخاب شخصی تقلیل داد تا سکوت بقیه موجه جلوه کنه ! اون‌ها وقتی رفتن خیابون، گزینه‌های انسانی‌شون یکی‌یکی حذف شده بود این اسطوره‌سازی نیست، توصیف واقعیت خشونتیه که اتفاق افتاده پس نه..... این استدلال که پس همه باید ساکت بمونن چون همه ظرفیت ندارن فقط یک نتیجه داره اونم چیزی نیست جز تداوم جنایت با کمترین هزینه‌ی اجتماعی من نسخه‌ی واحد نمی‌پیچم اما برای همشون یه مرز اخلاقی می‌کشم مرز بین نمی‌تونم و نمی‌خوام، مرز بین سکوت از ترس و سکوت مدیریت‌شده برای حفظ موقعیت مرز بین احتیاط و همدستی نرم ! مبارزه‌ی هدفمند بدون موضع روشن توهمه، و موضع روشن یعنی اگر نمی‌تونی فریاد بزنی، حداقل حقیقت رو خنثی نکنی این حداقل انسان‌بودنه، و بله، در بعضی لحظه‌ها وسطی وجود نداره

https://t.me/FIRSTBUZZ/18560 بهت حق میدم به خاطر چیزایی که گذروندیم و به خصوص خودت گذروندی خشم وصف ناپذیری تو وجودته ولی نباید بزاری این خشم از منطق دورت کنه اگه یه سلبریتی یا یه فرد عادی اصن نمیتونه به اندازه ای که باید حرفشو بزنه میتونه هزاران دلیل داشته باشه همه ما شرایط یکسانی نداریم و نمیدونی اون ادم چی از سر گذرونده یا چه خطری داره تهدیدش میکنه این قضاوت نا عادلانس، صد البته که همه ما دوست داریم صدامون شنیده بشه و تمام افراد و پیج هایی که هستن این صدا رو فریاد بزنن، کسی منکر این نیست ولی اگه بخوایم به این جور حرفا که اگه شرایط نداری حرف بزنی پس تو هیولایی یه ادم و انقد راحت سیاه کنیم هیچ پیامدی جز تفرقه دریافت نمی‌کنیم من به شخصه میشناسم ادم هایی رو که تهدید به مرگ عزیزاشون شدن و نمیتونن دهن باز کنن، شاید بگی خب پس این همه ادم که رفتن تو خیابون مردن چی، مگه جون اونا مهم نبود؟ ، اونا قهرمانن و انتخاب کردن که قهرمان باشن و حاضر شدن جونشونو فدا کنن و تا ابد مدیونشون میمونیم ولی ما نباید ادم ها رو مجبور کنیم و هلشون بدیم سمت مرگ و بعد که اتفاقی افتاد بیایم براشون سوگواری کنیم ما نمیخوایم فقط ادم از دست بدیم، همه ادم ها ظرفیت از دست دادن عزیزان یا جون خودشون یا مجروح شدن یا ... و ندارن. تلاش ما باید مبارزه هدفمند باشه نه مبارزه از روی هیجان هر آدمی به اندازه ظرفیت و توانایی خودش اگه شرف داشته باشه مبارزه میکنه پس لطفا یه نسخه واسه همه نپیچیم

هممون فکر میکردیم قرار نیست زنده از اونجا بریم ولی دو روز و نیم بعدش فکر کنم چون بهمون میخورد سنمون کم باشه ولمون کردن

انقدر ترسیده بودن که وقتی منو دیدن اومدن بغلمکردن و فقط گریه کردن

اخر اومدن داخل من و دوستمو بردن جدامون کردن از همدیگه دو شب کامل توی ی حایی بودم که حتی نمیدونم چی میشه اسمشو گذاشت شبیه انبار بود سه تا دختر اونجا بودن وقتی منو بردن لباساشون پاره شده بود و بدنشون کبود بهشون تجاوز کرده بودن ولی خیلی کوچیک بود جثه شون فکر کنم ۱۴-۱۵ سالشون بود

ی خانمی اومد من و دوستمو بردمون تو خونش قایممون کرد فهمیده بودن مارو راه داده در خونشون میکوبیدن تیر میزدن توراه پله

ما توراه پله بودیم و جلودهنامونو گرفته بودیم جیغ نزنیم که مارو پیدا نکنن