𝗙𝗜𝗥𝗦𝗧 𝗕𝗨𝗭𝗭

آدم ها شبیه هم نیستن

چرا برای ریاضی یا فیزیک استفاده نمی‌کنیم

تابحال فکر کردی چرا ما به علوم شناختی انسانی یه شناسی اضافه میکنیم ؟ مثلا میگیم انسان شناسی یا روان‌شناسی

سلام ایلیا. من کنکوریم و در این دو هفته شرایط یکسانی رو با همه طی کردم واقعا خوب نبودم، بیرون رفتم سالم برگشتم اما روحی روانی هنوز برنگشتم. درمورد اضطراب بعد از سانحه صحبت کردی میشه نظرت رو درمورد یه چیزی بگی؟ یکی از اساتید ما که خواهرش رو توی سانحه هواپیمایی اوکراین از دست داده تماما بهمون میگفتش که این رو بهانه نکنید برای درس نخوندن، بخونید وگرنه چهار سال دیگه گیر میکنید تو شرایطی که نمیخواید و دوست ندارید ولی من واقعا دارم تمام تلاشم رو برای همین ۱ ساعت درس خوندن هم میکنم من هم انسانم، هیچکس تو زندگیش تو ۱۸ سالگی با کلاشینکف تهدید نمیشه که بگیم من دارم بهانه میکنم. چطور ممکنه یکی درد بکشه و به تو انکار کردن درد رو یاد بده؟

و برای معشوقش هانیه که روزهای بدی رو میگذرونه

به یاد امیرسعید عزیز

با ساچمه فلکه ای شکاری که ازش برای شکار حیوونای بزرگ استفاده میکنن بهش شلیک کردن و بدنش جلوی دوستاش متلاشی شد

دوست پسر من دوست صمیمیش که 12 سال باهاش دوست بود رو از دست داد

اشتباه شما همینه مردن تصمیم خیلی راحت تری از زنده موندنه و تو وقتی دومی انتخاب میکنی یعنی شجاع تری حتی اگر خودت متوجه این نباشی

ایلیا من از دست خودم هم خستم هشت ساله که جدی افسردگی دارم هشت ساله که هر شب آرزو میکنم تو خواب بمیرم هشت ساله موقع خواب آرزو و دعا میکنم دیگه هیچوقت بیدار نشم. اینهمه اتفاق رو دیدم؛ با این حال هنوز در عین نداشتن علاقه ی حتی یک درصدی به زنده بودن و زندگی نمیتونم خودمو بکشم و بمیرم. از خودم متنفرم چون یک بار هم که شده نمیتونم شجاع باشم و قدرت داشته باشم برای خودم تصمیم بگیرم و خودخواهانه خودم رو نجات بدم.

فکر نمیکنی تو زنده موندی چون بهش قول دادی اون روزای بهتر رو ببینی ؟

از دست دادن اون برای زنده موندنت دلیل کافیی نیست ؟ فرصتی که به تو داده شد تا بمونی و ببینی که چطور قاتلینش تاوان میدن برات کافی نیست ؟ جون باارزشش و تمام لحظات شادتون که باهم داشتید و تو یک لحظه ازش گذشت تا بتونه تو روزای بهتری دوستت داشته باشه برات کافی نیست ؟

ایلیا دلیلی برای زندگی بهم بگو که ادامه بدم تو اعتراضات دوست دخترم رو جلو چشمم کشتن هر لحظه جلو چشممه که چطور وحشتناک کشتنش حالم روحیم خرابه ایلیا دیگه نمیتونم ادامه بدم

راستش رو بخواین من خودم نمونه‌شم. من چند بار کتک خوردم زیاد و الان مدت‌هاست که راستش بدنم زودتر از مغزم می‌ترسه مثلا از هر نوع تماس فیزیکی از سمت هرکسی از نزدیک شدن ناگهانی آدم‌ها حتی پدر و مادرم یا دوستام حتی وقتی یکی فقط می‌خواد دست بده، ناخودآگاه خودمو می‌کشم عقب نه چون طرف بده یا چون بی ادبم چون بدنم هنوز فکر می‌کنه خطر نزدیکه انگار ذهنم می‌گه الان امنه ولی بدنم جواب می‌ده نه هنوز نه اضطراب پس از سانحه یعنی همین یعنی یه اتفاق یا چند تا اتفاق سنگین و ترسناک رو تجربه کردی، ذهنت ازش رد شده، اما بدنت هنوز تو همون صحنه گیر کرده هنوز تو همون خیابون، تو همون لحظه برای همین ممکنه خودشو این‌جوری نشون بده ممکنه مثلا با صداهای ناگهانی بپری، خواب‌هات به‌هم بری، مدام حالت آماده‌باش داشته باشی، از جمع یا از لمس فرار کنی، از بعضی بوها یا صحنه‌ها حالت بد بشه، یا حتی یه جاهایی بی‌حس بشی و هیچی دیگه مثل قبل اثر نکنه

بات چنل وصله بچه ها و من بهش دسترسی دارم ، می‌خوام باهم راجع به اضطراب پس از سانحه حرف بزنیم

الان با آسوین حرف میزدم و فهمیدم

خودمو جمع کردم که بیام حرف بزنم ولی ایده ای نداشتم که چی

اگر حداقل قبول میکردن که ما چنین چیزی تجربه کردیم و داریم میکنیم حداقل یه التیام کوچیک بود

اگر حداقل دردمون به رسمیت میشناختن شاید یکم همه چیز راحت تر می‌شد

به ما حتی اجازه قربانی بودن رو هم نمیدن