˹ Med & Mind ˼

با وجود اینکه من کلی برای نورو آناتومی زحمت کشیدم و با یه نمره میانگین پاس کردم ولی هنوزم عاشقشم.... میگن نوروآناتومی وحشتناکه ولی: Everything that kills me makes me feel alive. (لیریک یه آهنگ بود، اگه اشتباه نکنم.)

نفرین شدم ...

شاید باورتون نشه ولی دانشگاه یه کانال اطلاع رسانی توی ایتا زده، بچه ها گروه چت دانشگاه رو منتقل کردن به بله و یه گروه برای ارسال جزوه ها توی روبیکا زدن و مسئول ضبط کلاس ها یه گروه توی سروش زده‌ 🥴 ظاهرا تا تموم شدن این ترم من نمی تونم از پاک کردن این اپ ها لذت ببرم.

بالاخره از سوپر‌عنلیکیشن خیر خلاص شدم 🥹

تا قطع نشدم یکم دیگه حرف میزنم 😔 من با عکس های گوگل آناتومی می خوندم، مثلا رباط لاکونار داخل جزوه نوشته شده ولی توی هیچ اطلسی یه عکس از زاویه خلفیش پیدا نکردم. فقط با سرچ کردن بین عکس های گوگل می تونستم یادبگیرم که این روزها گوگل چیزی جز یه ویترین نیست. فقط چند تا عکس اول رو باز می کنه اونم با کیفیت ۱۴۴ پیکسل... 🥴 کجای دنیا گوگل اینقدر محدوده؟

یک هفته هست که دیگه اخبار رو دنبال نمی کنم. احساس بهتری دارم، اگه زدن سوپرایز شم 😭

کاش یه زندگی بعدی وجود داشته باشه.

لام های امروز:

دو هفته است که خودم رو قانع کردم دیگه جنگ نمیشه و باید این ترم رو جدی تر بگیرم.

۹۰ روزه اینترنت رو قطع کردن، ۹۰ روز هم طول میکشه تا هر روز به دستور یکی وصلش کنن... انگار یه سیمه، قطعش می کنن بعد دوباره باید یه سیم نو بخرن 😅

وایب کتاب: #book

دیدین سوپراپلیکیشن ها چه خوب هنگ میکنن و آپدیت نمیشن‌؟ یا اینکه وقتی می خوای یه فایل رو دانلود کنی خودکار لغو میشه؟ با صد بار تلاش کردن هم دانلود نمیشه؟ اپ داخلی= فاجعه ای تهوع آور، سفید کننده موی سر، افزاینده چین های پوست و پف زیر چشم

باور نمی کنین امروز چی خوشحالم کرد... پینگ دادن یکی از پروکسی ها قدیمی ! اینقدر کم توقع شدم.

کی دو ماه می گفت خرداد اینترنت وصل میشه و ما پنیک می کردیم چون اون موقع به معنای واقعی باور نمی کردیم اینترنت اینقدر قطع بمونه؟ خب، الان خرداد شد :) - یک خرداد

فرض کن میری توی اتاقت تا یکم درس بخونی ولی از کوچه و خیابان سر و صدای خیلی خیلی بلند میاد. دارن روانی میشم، واقعا. درس خوندن دیگه تنهای کاریه که می تونم انجام بدم.

اگر آینده ای باشه، فکر می کنم اون موقع جزئیات کمی از این روزها رو به یاد بیارم. شاید چون روزهام یکنواخت می گذره و یا شاید چون دلم نخواد به یاد بیارم. این روزها زمان به کندی می گذره، وضعیت بین توافق و جنگ معلق مانده، زندگی هایی متوقف شدن و دیگه بر نمی گردن. دیگه خسته شدیم، انتظار کشیدن خیلی سخته ... - ۲۹ اردیبهشت

اگر آینده ای باشه، فکر می کنم اون موقع از این روزها فقط جزییات کمی رو به یاد بیارم. شاید چون روزهام یکنواخت می گذره و شاید هم چون نخوام دیگه این روزها رو به یاد بیارم. زمان به کندی می گذره و تصمیمات سیاسی بین جنگ و توافق معلق مانده، همینطور که زندگی های زیادی متوقف شده اند و دیگه بر نمی گردن. بقیه برای ادامه دادن نیاز به معجزه ای دارند، چیزی که زخم ها رو مداوا کنه. آیا ما یک زندگی عادی رو تجربه خواهیم کرد؟ زمان برای التیام ما صبر نمی کنه، انتظار خیلی سخته ... - ۲۹ اردیبهشت

وایب این کتاب: