˹ Med & Mind ˼

چرا کسی با ما دوست میشه؟ به نظرم ساده ترین دلیلش اینکه یا تنهاست و یا اینکه از رقابت با ما به هدفش می رسه. می دونید اشتباه ما چیه؟

ما چون با یکی ارتباط زیاد داریم به اشتباه اسم این ارتباط رو دوستی میزاریم !

میگه که همه مردم هیچ کاری رو بدون هدف انجام نمیدن، مگر اینکه دیوانگی باعث میشه کسی بی هدف کاری رو انجام بده. این جمله و این حرفی که دوستمون گفت با هم ارتباط معنایی دارند، گاهی آدمها از رابطه داشتن با ما به منفعتی می رسند که فقط خودشون راجع بهش می دونن. چرا باید کسانی که دوست ما بودند از موفقیت و شادی ما خوشحال نشن؟

می دونید دوستان اخیرا کتاب Read people like a book رو شروع کردم، به این خط توجه کنید:

منم از اون روزی که دندون قبول شدم و فعالیتم تو اینستا رو ادامه دادم یکی یکی دوستای مدرسه و باشگاه آنفالوم کردن. کسایی که یه زمانی با هم می خندیدیم و جزوی از خاطرات هم بودیم. ولی از موفقیت من خوشحال نشدن.

متشکرم همکار آینده ❤️

ممنون، معتقدم همه آدمها لایق یه فرصت هستند تا زمان سوتفاهم ها رو رفع کنه، حالا اگر فرصت ها رو سوزوند اون می تونیم بزاریمش کنار.

خب اگر مشکلی داشته اصلا می تونست پیام رو باز نکنه و وقتی که مشکل رفع شده پیام رو جواب بده. فعلا از این موضوع چشم پوشی می کنم تا بعدا ببینیم چی میشه :)

ناراحت کنندست، هر کسی این حدس رو می زنه که شاید اون از مکالمه با من خوشحال نیست یا اینکه واقعا دوستم نیست و برای رفع تکلیف ریکشن داده.

خیلی سخته مگه نه؟ واقعا برام چالش شده.

بچه ها، یه مسئله جدید:

با این فولدرا کلی دوستای جدید پیدا میکنین و از محتوای چنلاشون لذت میبرین پس این فولدرارو از دست ندین🥹❤️ لیست اول لیست دوم

یه ماسک کیوت و مهربون میزنی و واقعا هم همینطور هستی و رفتار می کنی، تا وقتی که طرف مقابل همینطور باهات مهربون و صادق باشه ولی وقتی دیدی که داره از مهربونیت سواستفاده می کنه اون وقت می تونی به اون ساید سرد و جدی خودت تبدیل بشی. وقتی که متوجه میشن که تو هم می تونی جدی باشی و یه فرد ساده و همیشه مهربون نیستی، ریکشنشون خیلی جالب و دیدنی هست.

حالا این اصلا مسئله بزرگی نیست واقعا! ولی جاهایی آدم ها با کارهاشون جوری از چشمم افتادن که به سرعت رفتارم عوض میشه. تصور کنید قبلش کلی صمیمی بودم ولی از یه جایی به بعد مثل غریبه ها باهاشون رفتار کردم تا اینکه کاملا از زندگیم حذف شدند.

متاسفانه من هم از اون دسته آدم هایی هستم که وقتی یکی از چشمم میفته دیگه به هیچ وجه نمی تونم مثل قبل بهش نگاه کنم. طی چند سال اخیر بزرگترین مهارتی که بدست اوردم کنار گذاشتن آدمهاست.

می دونید هر کدوم از ماها آستانه تحملی داریم دیگه. حالا یکی قوی تره و یکی ضعیف تر ولی در نهایت یه سری معیار هایی توی ذهنمون در نظر می گیریم و طرف با ناامید کردن ما از اون معیار ها با گذشت زمان از چشم ما میفته.

دوست صمیمیم در جواب چند خط تبریک نوروز با یه ریکشن قلب جواب داد، قبلش هم پیامی به همدیگه نداده بودیم. اونقدر ضعیف نیستم که به همین راحتی قضاوتش کنم ولی یه نیم امتیاز ازش کم شد.