حوالی‌غرب'

سایه غم چنان سنگین بود که نمیدانستند برای کدام بخش ایران گریه کنند

به باد رفت عمرمون.به باد!

چه جوانانی چه جوانانی.🖤

بیرون میری غمگینی. خونه میمونی بازم غمگینی. کار میکنی غمگینی،میخوابی با غم بیدار میشی،غذا میخوری بغض داری و...این روزها همه چیزمون با غم و شرمنده گی گره خوره..!

دیگه کار از فروپاشی روانی گذشته، ما دچار دیوانگی جمعی شدیم.

شبتون به دور از غم عزیزانم؛🫂

«رسید!🩶»

کاش برسه روزی که حال " ایران " خوب باشه.

خیلی وقته:)!

این ادم های سابق که میگین نمیشیم دقیقا کدوم سابق میشه؟ یه ماه پیش؟ قبل ۴۰۱؟ قبل ترش؟ ما خیلی وقته ادم سابق نیستیم

معلومه که ناراحتم عزیزم، همه وجودم درد می‌کنه برای این شرایط.

چراغ روشن شد، خانه همان خانه نبود.

شاید در جهان دیگری به جای زندهِ ماندن زندگی کردیم.

‏از "امید" متنفرم، از "درست میشه" متنفرم، از "آینده" متنفرم، حتی کلمات هم برام غرقِ نفرتن، هیچ چیز جالبی وجود نداره، همه چیز غرقِ نفرته.

‏از "امید" متنفرم، از "درست میشه" متنفرم، از "آینده" متنفرم، حتی کلمات هم برام غرقِ نفرتن، هیچ چیز جالبی وجود نداره، همه چیز غرقِ نفرته.

سین چنلم برگشت یعنی دارین کم کم وصل میشین.. حالتون خوبه؟:)

‏سوگواری برای چهره‌ های آشنایی که نمیشناسی. وطن یعنی همین.

ما شکسته تر از قبل برگشتیم..!

سلام:)

مراقب خودتون باشید،مراقب جونتون باشید..!🫂