Halls of Illusion

The years went by with disquieting grace A past obsession sunk without a trace I moved into winter and found my home As my boiling blood had turned into chrome..

کاش آدم خوبی نبودم با تو کاش جدی نبودم با تو کاشکی منطقی نبودن حرفات کاشکی من حال نمی‌کردم با تو

هنو رفتن شده سبک من

بد حالم بد بود هنوزم بدم بدتر از قبلم هیشکی درکم نکرد راحت تر کندم ترکم کردم همه رو

I'm blown away, yet you're always with me still You can say what you will now, but it's wrong Is the love I give just a trinket to you? Kept with all your playthings, and dreams that were new Somewhere in a dream life that never comes true If we can't dream it up again then what do we do?

گذشت آن روز شیرین هم ولی امروز و فردا روز و فرداهای دیگر هم..

عمریست تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم دست شفاعت هر زمان در نیک نامی می‌زنم بی ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز خود دامی به راهی می‌نهم مرغی به دامی می‌زنم اورنگ کو گلچهر کو نقش وفا و مهر کو حالی من اندر عاشقی داو تمامی می‌زنم تا بو که یابم آگهی از سایه سرو سهی گلبانگ عشق از هر طرف بر خوش خرامی می‌زنم هر چند کان آرام دل دانم نبخشد کام دل نقش خیالی می‌کشم فال دوامی می‌زنم دانم سر آرد غصه را رنگین برآرد قصه را این آه خون افشان که من هر صبح و شامی می‌زنم با آن که از وی غایبم و از می چو حافظ تایبم در مجلس روحانیان گه گاه جامی می‌زنم

forever disappointed in myself چون هیچ وقت به موقع نرسیدم یا خیلی زود، یا خیلی دیر