1 398
订阅者
-224 小时
-147 天
-6430 天
帖子存档
ကြေကွဲရိပ်
---------------
အတိတ်ဟာ တိတ်တိတ်လေးနေမှ
ပိုကြောက်စရာကောင်းမှန်းသိလာတယ် ။
ပြေးနေတဲ့ မိုးတိမ်တွေမြင်တိုင်း
အတွေးဟာ အဝေးမှာသွားချိတ်လို့ ။
ငိုလို့မျက်ရည်မထွက်တော့တဲ့အခါ
အသည်းဟာ နှစ်ခါနာရတယ် ။
သေနေတဲ့ ဖားလို့ ပြောချင်ပြော
တိုက်ခတ်သမျှလေထဲ
ကြေကွဲရိပ်တွေပဲကြားနေမိတယ် ။
ပါကူးဝေ - 9 - 9 - 2026
တချို့ မေတ္တာတွေက
ခါလွနိမိုးတဲ့ တူတယ်။
တစ်ချို့ကတော့
ကွက်ကြားမိုး။
တစ်ချို့က တော့
နာကျင် မိုးတွေ။
ဘယ်မိုး ရွာရွာ
မင်းကိုတော့ နွေးထွေး စေခြင်ပါတယ်။
အစတွေကိုပြန်သွား ဖိုဆို
တောင်းပန်ပါတယ် ဆိုတဲ့ စကားကို
ပြောထွက် ဖို့လိုအပ်တယ်။
ဒီလိုနဲ့ပဲ ခွင့်မလွတ်နိုင်ခြင်းဖြင့်
မနီးစပ်နိုင်တော့ ပြန်ဘူး။
အတိတ်က တဂယ်ကိုလှခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့
အရာအားလုံး ဟာ ကံပါသလောက်ပါပဲ။
ဒီနေ့ ချယ်နယ် ဝင်မွှေရင်း ပြန်ကြည့်မိရင်း
လွမ်းသွားလို့
လွမ်းတာကို လွမ်းတယ်လို မပြောရဲရင်
ကျွန်တော်တို့ဟာ
ဆက်လွဲနေအူးမှာပါပဲ။
အတိတ်ဆိုတာ နှစ်ခါပြန်မရနိုင်တော့တဲ့
ဘဝရဲ့ အရိပ်တွေပဲ။
ငယ်ရွယ်တဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့တွေ နုနုနယ်တယ်နဲ့
ဖြူဖြူစင်စင် ချစ်ခဲ့ ဖူးကျမှာပေါ့။
ဘဝရဲ့ အမှတ်တရ ခုနှစ်တွေထဲမှာ 2024ခုနှစ်ကို
မှတ်မှတ်ရရ သိမ်းထား ခြင်တယ်။
အဲဒီခုနှစ်မှာ ကျွန်တော် အပေါ် အရမ်းကောင်းတဲ့
သူငယ်ချင်ူတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်။
အဲဒီ ခုနှစ်မှာ ကျွန်တော်အပေါ် ယုံ ကြည့်ပေးတဲ့ လူ တွေ ရှိခဲ့တယ်။
အဲဒီခုနစ်မှာ ကောင်းတာ တွေ အများကြီး လုပ် နိုင်ခဲ့တယ်။
အဲ ဒီ ခုနစ်မှာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲပြယုဂ်တွေ စည်းလုံး ခြင်းရဲ့ ရလဒ်တွေ ကြည်နူးမှုတွေ စိတ်ချ ယုံကြည်မှုတွေ စစ်မှန်မှုတွေ အများကြီး ထွေးပိုက်ခဲ့ရတယ်။
အချိန်တွေ ပြောင်းလဲ သွားတဲ့အခါ လူတွေ ပြောင်းလဲ သွားတယ်။ တန်ဖိုးထားမှုတွေ ပြောင်းလဲ သွားတယ်။ ခံ ယူချက်တွေ ပြောင်းလဲ သွားတယ်။ နောက်ဆုံးခင်မင်မှုတွေ ပါ ပြောင်လဲ သွားကျတယ်။
ဒါကြောင် အမြဲ တမ်းပြောင်းလဲ နေကျတဲ့ ခေတ်မှာ လက်ရှိ ပစ္စုပန်မှာ ရိုးသားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
ဒါမှာ အတိတ်ကို ပြန်တွေးရင် နောင်တရစရာတွေ မရှိပဲ ။ ပုံရိပ်တွေ ဟာ အမြဲ လှလှ ပပလေး ရှိနေခဲ့မှာပါ။
မရှိတော့တဲ့ လူတွေ ကို မတမ်းတ တာ အကောင်းဆုံး ပါပဲ။
ချစ်ခဲ့ ဖူးတဲ့ လူတွေ
သိခဲ့ ဖူးတဲ့ လူတွေ
ဒါ တွေ ဟာ အတိတ်မှာ ကျန်ခဲ့ လူတွေပေါ့
မင်းမှာ ဘာမှ မရှိရင် မင်းဟာ
ဘယ်တော့မှ လူရာ မဝင်ဘူး
ဆိုတဲ့ စကားဟာ
ကျွန်တော့်ရဲ့ ချစ် ,ခင်, ရင်းနှီးမှု တွေရင်းပြီး
ရလာတဲ့ သင်ခန်းစာ တစ်ခုပါပဲ။
ဒါကြောင် ကျွန်တော် အများကြီး ရှာဖွေ ရပါဦးမယ်။
တစ်နေ့ လူရာ ဝင်ခြင်သေးတယ်။
ငွေမင်ရည်❣️
ပျော်အောင်နေပါ ငါတို့တွေ ဘယ်တော့မှ ပြန်မငယ်တော့ဘူး
အသက်အရွယ်ရလာတဲ့အခါ ကိုယ်ကတော့ လူတွေကို ထွက်မသွားပါနဲ့တော့လိုမပြောခြင်တော့ဘူး။
တစ်ယောက်ထဲ အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေ့စဥ်ဘဝကို ဖြတ်သန်းခြင်တယ်။
မကောင်းပြောသူတွေကို တိတ်တိတ်လေးပဲရပ်ကြည့်နေမယ်
ပြောင်းလဲသွားတဲ့ လူတွေကို ဒီတိုင်းလေးပဲ ထားလိမ့်မယ်။
တစ်နေ့ကြရင် အရာအားလုံးဟာ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။
တွေ့ဆုံမှုတိုင်းဟာ တစ်သက်လုံး အတူရှီခွင့်ရလိမ့်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။
ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့လူတွေကို ကိုင်တွယ်ထားသလောက် ကိုယ်ချဥ်နှောင်ထားသလောက် ပင်ပန်းရမယ် ပူလောင်ရမယ်။
လက်လွတ်လိုက်ရတိုင်း ဆုံးရှုံးသွားတာမှ မဟုတ်ပဲ
ပိုပျော်ရွှင်ဖို့ ပိုပြီး အေးချမ်းရဖို့ ဖြစ်န်ုင်တာပဲလေ။
ဖားစည်ရေကျော်
တစ်ယောက်ထဲ နေသားကြသွားတာဟာ
အားနည်းသွားတာမဟုတ်ဘူး။
ငြိမ်းချမ်းသွားတာပါ။
အထီးကျန်တယ်လို ထင်ရပေမဲ့။
ဆုံးရှုံးမှုတွေ အလိုလိုနည်းသွားခြင်း တစ်မျိုးပါပဲ။
အခုဆိုရင် ကိုယ်မှာ
ဘယ်သူအတွက်မှ ဝမ်းနည်းစရာမရှိတော့သလို
ဘယ့်သူကိုမှ လည်း ဒေါသထွက်စရာမရှိတော့ဘူး။
ဒါကို
လွတ်လပ်ခြင်းလိုခေါ်တယ်။
+1
နေ့သစ်တိုင်းမှာ
မနာလိုသူ တွေ ဝေးပြီး
သူတော်ကောင်းများနဲ့သားဆုံတွေရလို၏။
