Paranoid’s

در این ۹ ماه جهنمی، به در و دیوار خانه علیرضا سپاهی تیراندازی کردند. اعضای خانواده و اقوامش را گرفتند. به ساق پا و ران علیرضا شلیک کردند. برای اخذ اعتراف، با شلنگ می‌زدند روی زخم پای گلوله خورده. مادرش را به زور، واداشتند شاهد شکنجه پسرش باشد. سرکوبگرها به جهیزیه خواهر علیرضا هم رحم نکردند. جاویدنام علیرضا سپاهی بار اول، پای چوبه دار سکته کرد و برش گرداندند به سیاهچال امنیتی دستگرد اصفهان. در اسارتگاه، خطبه عقدش با مهشاد کشانی خوانده شد. باز بردند پای چوبه دار و با اذان صبح، اعدامش کردند. جاویدنام علیرضا، تروریست فلسطینی نبود که دیکتاتوری چپِ حاکم بر جهان برایش خشتک بدرد. او جوان آزادیخواه و بی‌پناهِ ایرانی بود.