22

دیگه از دور حواسم بهت نیست.

زخم‌هایم را دوست دارم! آن‌ها شاهدان اصلی‌ام هستند که، چطور شجاعانه زندگی کردم.

زخم‌هایم را دوست دارم، آن‌ها شاهدان اصلی‌ام هستند که چطور شجاعانه زندگی کردم؛

کاش هدایت بودم، ناامید، نویسنده، مُرده.

غروبِ جمعه‌ی عزیز،کِی داستانت تموم میشه؟

آفرین به من که دارم زنده می‌مونم.

اگر میدانستم ۱۴۰۴ اینگونه‌ست ۱۳۹۹ ماسک نمیزدم.

من بسیار آدمِ”حالا یه چای بخوریم بعد ببینیم چی میشه‌‌”ای هستم

من بسیار آدمِ ”حالا یه چای بخوریم بعد ببینیم چی میشه‌‌”ای هستم

من بسیار آدمِ ”حالا یه چای بخوریم بعد ببینیم چی میشه‌‌”ای هستم

من بسیار آدمِ”حالا یه چای بخوریم بعد ببینیم چی میشه‌‌ای” هستم

اینجا هرکی فکرِ خودشه؛

آدما ذاتشون کثیفه مث هوا تهران..